Vakantie 2011: na een rit van twee dagen, zijn we gisteren in de Cognac streek beland. De eerste nacht hebben we in Suèvres overnacht, op camping Château de la Grenouillère. Een mooie camping, maar wel tamelijk duur. We waren 55 euro kwijt. Nogmaals, het was wel een mooie camping met een erg mooi zwembad, tennisbanen en een gezellige bar. Nu staan we op een hele andere camping: camping Municipal in Pons, zonder verdere faciliteiten, maar wel voor maar 20 euro. De camping ligt vlakbij het middeleeuwse stadje Pons. Je wandelt er in een kleine 10 minuten via een leuk wandelpad langs het plaatselijke zwembad naar toe. Gisteren hebben we al de grote burcht beklommen in het plaatsje. En ‘s-morgens kun je er heerlijk vers brood halen bij de bakker in het plaatsje.
Maar de reden van ons bezoek aan deze streek is natuurlijk de gouden drank die hier vandaan komt: cognac. Vanmorgen zijn we naar één van de vele cognachuizen in deze streek geweest: Château Montifaud. Tegenwoordig mijn favoriete cognac. Hoewel de website niet vermeldde dat je echt een bezoek aan het huis kon brengen, dacht ik “wie niet waagt, wie niet wint”. En ik won! Want er bleek gewoon cognac verkocht te worden. Na het proeven van enkele soorten en een voorraadje ingeslagen te hebben (dit merk is hier substantieel goedkoper dan bij ons), bood de alleraardigste dame die ons hielp aan ons het bedrijf te laten zien. Dat aanbod grepen we natuurlijk onmiddellijk aan en we kregen een fantastische privérondleiding. We werden zelfs per auto meegenomen naar het belangrijkste deel van het productieproces: de plek waar de cognac jarenlang ligt te rijpen. We kregen zelfs “Le Paradis” te zien, de plaats waar de alleroudste cognac bewaard wordt. Er is een traditie bij Château Montifaud waar van iedere eigenaar van het familiebedrijf (ze zijn inmiddels bij de zesde generatie) het eerste vat bewaard wordt. En zo zie je nog een vat liggen dat al meer dan 100 jaar oud is! Er werd ons ook uitgelegd dat je heel goed kunt zien dat een gebouw in deze streek gebruikt wordt voor cognacrijping: die gebouwen slaan door het verdampen van de alcohol zwart uit. Je gaat hierna wel heel anders kijken naar de gebouwen hier in deze buurt! Overigens is Château Montifaud nog niet zo’n héél klein cognachuis. Met 90 hectare in de Grand Champagne en Petite Champagne streek, is dit merk, na de grote namen, de eerstvolgende.
Na dit onverwacht leuke uitje bij Château Montifaud, gingen we naar Chainir et Fils, in Arthénac. Een ander cognachuis, veel kleiner en waar ik via Foursquare een tip had gezien dat je hier voordelig cognac in kon slaan. Nou, dat viel wel tegen. Bij Château Montifaud ben je nauwelijks duurder uit, maar in mijn opinie heb je dan wel een betere cognac. Snel verder naar de plaats Cognac zelf, het hart van de streek en dé hoofdplaats van de cognac. Hier zitten alle grote merken gebroederlijk bij elkaar, waaronder mijn tweede favoriete merk: Remy Martin. Niet wetende dat we bij Château Montifaud al zo’n leuke rondleiding zouden krijgen, had ik hier een rondleiding door het huis van Remy Martin gereserveerd. En het hele verhaal nog eens horen, is helemaal niet onaardig. Je hoort toch weer hele andere dingen en de dingen die je twee keer hoort, onthoud je extra goed! Remy Martin is één van de grotere cognacmerken, al gaat het dit merk niet om de kwantiteit maar om de kwaliteit. In tegenstelling tot andere merken, wordt alle Remy Martin cognac gemaakt van de beste druiven afkomstig uit de Grand Champagne en Petite Champagne streek. Overigens heeft ‘Champagne’ helemaal niets te maken met dat andere drankje… Met 250 hectare wijngaarden in deze twee streken, heeft Remy Martin 80% van de druivenproductie in deze streek in handen. En dan wordt er ook nog eens wijn van andere zelfstandige leveranciers in de streek ingekocht. Een belangrijk verschil met de rondleiding bij Montifaud, is dat we hier eigenlijk te maken hebben met een museum. Op deze locatie wordt geen cognac meer geproduceerd. In verband met brandgevaar, is dit allemaal naar het platteland verplaatst. Wel ligt hier een belangrijke voorraad opgeslagen van de meest bijzondere Remy Martin cognac: de Louis XIII, een cognac die meer dan 80 jaar oud is voordat ze verkocht wordt. De generatie die begon met het maken van deze cognac, heeft dus niet het genoegen die zelf te proeven… En zo is de generatie van nu weer bezig cognac te maken voor volgende generaties. Een flesje van 70 cl kost in de shop slechts 1.600 euro. Als dat te veel is, kun je ook een probeerflacon van 20 cl kopen voor slechts 350 euro. Da’s zeg maar 175 euro voor een glaasje… Nou, laat maar. Wel een beetje flauw trouwens dat we deze cognac niet mochten proeven… We moesten het doen met een gewone VSOP, die dan wel weer op een heel bijzondere manier werd geserveerd: op een temperatuur van –18 graden. Tja, het ‘fabeltje’ dat cognac in een voorverwarmd bol glas geserveerd moet worden, blijkt ondertussen achterhaald. Het is maar hoe jij van cognac wilt genieten. Na deze VSOP met een hapje erbij (ik ga mijn cognac trouwens écht niet in de vriezer leggen na deze kennismaking), mochten we ook nog de XO proeven om even duidelijk het verschil te proeven tussen een cognac die maar een paar jaar rijpt en een cognac die daar wat langer over doet. Uiteraard kwamen we na de rondleiding in de shop uit waar je alle Remy Martin cognac kunt kopen. Leuk, maar bij de Hoogvliet staat ze voor minder op de schap…
Al met al een leuke ervaring en een erg leuke dag. Maar mocht je ooit zelf een keer deze kant op gaan, laat dan de grote merken links liggen en bel vooraf even met Château Montifaud voor een afspraak bij dit leuke cognachuis. Wat mij betreft dé aanrader voor deze streek!
