Zoals ik gisteren al zei, heb ik de iPad Camera Connection Kit in huis. Vanavond heb ik deze accessoire wat beter aan de tand gevoeld. Ik had immers nog niet geprobeerd of je er ook RAW bestanden mee kon importeren en hoe je de foto’s daarna op je PC krijgt.

De Camera Connection Kit ondersteunt inderdaad RAW, of in ieder geval het Sony .ARW formaat (iedere fabrikant heeft zijn eigen RAW formaat). Nadat ik mijn Sony Alpha 500 had ingesteld op alleen maar opslaan in RAW formaat en er een paar foto’s mee had gemaakt, kon ik deze RAW foto’s (in Sony’s .ARW formaat) probleemloos importeren en bekijken op de iPad. Volgens dit artikel maakt de iPad hiervoor intern een JPEG representatie van de RAW foto met een resolutie van 2048 x 1360 pixels. Deze JPEG representatie wordt alleen gebruikt bij het bekijken van de foto’s op de iPad. Dat wil zeggen dat de originele foto’s in RAW formaat onaangetast blijven staan op de iPad voor synchronisatie naar de PC. Ditzelfde gebeurt overigens ook met grote JPEG foto’s (groter dan 2048 x 1360 pixels). Ook dan wordt een kleinere representatie naast de originele foto gemaakt voor intern gebruik. Naast het Sony RAW formaat, wordt volgens de artikelen die ik er over kan vinden ook het Canon en Nikon RAW formaat ondersteund. Ik heb nog geen officieel lijstje van ondersteunde RAW formaten kunnen vinden.

Koppel je de iPad aan iTunes, dan worden bij mij de foto’s niet automatisch naar de PC gesynchroniseerd. Bij mij, misschien omdat ik heb ingesteld dat ik foto’s met Photoshop Elements wil synchroniseren.

Toch kan ik mijn foto’s op een hele makkelijke manier van mijn iPad afhalen: het deel van het iPad geheugen waar de geïmporteerde foto’s staan, is als verwisselbare schijf te benaderen:

Wel jammer dat de mappen die je hieronder vindt alleen cryptische namen hebben. Maar in de mappen vind je de originele foto’s met hun originele resolutie. Werkt heel goed dus!

Dat de iPad zijn beperkingen heeft, heb ik al wel eens eerder gezegd. Eén van die beperkingen is het gebrek aan USB poorten of kaartsloten. Of misschien is het wel helemaal geen beperking maar een slimme marketing truc van Apple. Want het gebrek is op te lossen door de aanschaf van de iPad Camera Connection Kit, wat je dan weer € 29 kost. Ik heb er in Spanje heel wat kilometers voor gereden langs diverse Apple stores, maar uiteindelijk gewoon hier in Nederland verkregen. Sinds vorige week woensdag is de accessoire namelijk via de online Apple store te verkrijgen. En hoewel er een levertijd van 2 – 3 weken wordt aangegeven, kreeg ik tot mijn verrassing afgelopen weekend het bericht dat de kit al was verstuurd. En vandaag werd hij dan geleverd.

Natuurlijk meteen even uitgeprobeerd en zoals alles van Apple werkt ook dit weer simpel. In de verpakking zitten twee kleine blokjes die je onderin de iPad connector kunt prikken. In het ene blokje kun je de USB stekker van je camera pluggen, in het andere een SD geheugenkaart. Zodra je dat doet, start de standaard foto browser op de iPad op met een extra groepje: ‘camera’. Vervolgens wordt van alle foto’s op camera of geheugenkaart een klein plaatje getoond. Iets wat bij mijn grote fotokaart van 8 GB en flink wat vakantiefoto’s er op wel even duurt. Helaas kun je hierna niet meteen een foto bekijken. Wat je wel kunt doen is foto’s selecteren en daarna op de Importeer knop tikken. De foto’s worden dan naar het geheugen van de iPad gekopieerd. Na het importeren krijg je nog de vraag of je de geïmporteerde foto’s van de camera wilt verwijderen. De geïmporteerde foto’s vind je terug in de albums ‘Laatste import’ of ‘Alle geïmporteerde’. Bij het synchroniseren van de iPad met je PC, zouden deze foto’s ook weer naar de PC gesynchroniseerd moeten kunnen worden zodat je ze in een gewenst album kunt zetten, maar dat heb ik nog niet geprobeerd. Ook moet de kit zowel JPG maar ook RAW formaat aan kunnen. Interessant, maar ook nog niet geprobeerd. Al met al lijkt me dit een handig hulmiddeltje waardoor ik bij een volgend uitje in ieder geval snel en gemakkelijk mijn foto’s op het fraaie scherm van de iPad kan bewonderen!

Sinds dit weekeinde is eindelijk ook in Nederland de iPad te koop. Er was al veel discussie over de zin en onzin van dit apparaat, maar nu hij echt beschikbaar is voor het grote Nederlandse publiek, laait die discussie in ons taalgebied nog sterker op. Velen zeggen dat je beter een netbook kunt kopen. De helft zo duur en je kunt er meer mee. Anderen noemen de iPad als eReader. Nu heb ik ze alledrie: een netbook, een eReader én een iPad. Misschien aardig ze eens met elkaar te vergelijken.

Netbook

Een netbook is niet meer en niet minder dan een compacte, lichtgewicht laptop met bijbehorende prestaties. Mijn Acer Aspire One heeft alles wat een grote laptop heeft, met

Lees verder »

Hoewel ik veel plezier heb van m’n iPad (hoewel, het zou leuk zijn wanneer ik daar Internet Explorer op kon zetten in plaats van die fijne compatibele Safari browser…), zijn Apple en ik nog geen echte vriendjes geworden… Mijn bloeddruk is zojuist tot historische hoogten gestegen bij pogingen de iPod van Ivo te registreren in de iTunes App Store, een verplicht nummer bij Apple. Als je dat niet doet, is ieder Apple iPod of iPad niet te gebruiken.

Eerste probleem was Ivo’s leeftijd: hij wordt morgen 12 en kreeg daarom vandaag een iPod, maar volgens de algemene voorwaarden van de Apple iTunes App Store is de dienst beschikbaar voor personen vanaf 13 jaar. Dus een iPod is niet geschikt voor kinderen onder de 13…? Nou ja, dan maar stechelen met de geboortedatum van Ivo. Ja, vergeet het maar. Wat ik daarna ook probeerde op zijn laptop, zelfs iTunes verwijderen en opnieuw installeren, ik bleef een foutmelding krijgen over leeftijd…

Vervolgens kreeg Ivo het briljante idee een account op een andere computer aan te maken waar iTunes op stond. Goed idee en aldus geprobeerd, dit keer meteen met een valse datum. Tja, als Apple ons dwingt te stechelen, dan moet dat maar. Volgende probleem: in principe probeert Apple je te dwingen een credit card nummer op te geven zodat aankopen in de App Store daarmee betaald kunnen worden.

Daar was ik met Alice al wel eens tegenaan gelopen, maar de oplossing van toen wist ik niet meer. Gelukkig hebben we de Apple support web site nog…:

Gelukkig zijn er ook nog mensen die bloggen over die fantastische Apple spullen en zo vond ik de o zo voor de hand liggende work around… je moet ‘gewoon’ in de App Store een gratis programmaatje ‘kopen’, dan een nieuw account aanmaken. Dan krijg je bij de betaalwijzen de extra optie ‘Geen’…

Simpel toch…? Apple… Ze maken mooie spulletjes, maar de eerste de beste die nu nog tegen mij durft te zeggen dat die spullen allemaal zo gebruikersvriendelijk zijn, …

Gisteravond zat ik te kijken of ik kon printen vanaf mijn iPad. Dat blijkt mogelijk en zelfs heel eenvoudig. Je hoeft er geen drivers voor te downloaden en je hoeft er zelfs helemaal niets voor in te stellen:

Opnieuw durf ik het bijna niet te zeggen, maar toen ik vorige week in New Orleans was, heb ik een iPad gekocht… Net als inmiddels twee miljoen anderen dat al voor mij deden. We moesten er zo’n beetje alle Apple Stores en Best Buy filialen voor af, maar uiteindelijk slaagden we (samen met mij kochten ook twee collega’s er eentje) er in een 32 GB WiFi model te scoren. En tot nu toe ben ik zeer tevreden met het door mij beoogde gebruik. Ik gebruik hem (nog) niet als eReader, maar vooral om makkelijk te browsen. Heerlijk, ‘s-morgens je iPad naast je ontbijtbordje of ‘s-avonds op de bank. De iPad is onmiddellijk online, is makkelijk te bedienen en heeft een lekker groot en helder scherm. De iPad is ook fantastisch om foto’s op te bekijken. Ik heb er bijna 8.500 foto’s op staan en het browsen door die flinke collectie gaat echt verbluffend snel! Verder is het niet meer dan een iPod Touch (al weet ik niet zeker of de processor in de iPad niet sneller is), het verschil zit hem in het scherm. Ik heb er ook al een fantastisch pinball spel op staan. Ook heerlijk om ‘s-avonds op de bank te spelen. Batterijduur is tot nu toe ook prima. Eén keer opgeladen en al heel wat uurtjes mee gespeeld! Jammer dat ze relatief zo duur zijn, maar verder een aanschaf waar ik nog geen spijt van heb. Wil je er ook eentje? Dan zul je nog een maandje moeten wachten want dan pas komt de iPad naar Nederland. En iets meer moeten betalen dan ik heb gedaan. In Amerika kost de 32 GB versie $ 599. Tegen de koers van vorige week is dat € 504. Volgens sommige berichten gaat deze versie in Nederland € 579 kosten (definitieve prijzen zijn voor zover ik weet nog niet bekend; bij onze oosterburen, waar de iPad al wel officieel verkocht wordt, kost de 32 GB versie € 599).

Mocht je overigens geïnteresseerd zijn in de iPad als eReader, kan ik niet anders zeggen dan dat dat er prima op gaat. De iPad kan, na het downloaden van de gratis iBooks app, boeken in oa. ePub formaat aan. Hij doet dat supersnel en met een fraaie interface. Sneller dan mijn BeBook eReader. Vergeet echter niet dat de iPad een ‘gewoon’ scherm heeft wat vermoeiender voor je ogen is en veel meer stroom gebruikt. De levensduur van een volle accu bij het lezen van een eBook is maximaal 10 uur. Een ‘echte’ eReader is na die tijd nog lang niet leeg.

Uit de reacties op mijn vorige post over de iPad, merk ik dat er mensen zijn die zich afvragen of je nu wel of niet zo’n ding moet willen. Misschien moet je gewoon even wachten op de volgende ontwikkelingen van Apple…:

En speciaal voor Jaap nog even een ondersteunend flowchart. Moet je er nu wel of niet voor sparen?

Goede grap vanmorgen op Radio 2: in het ochtendprogramma van de Vara zou Sander de Heer een aantal iPad’s uitdelen… Het enige wat je moest doen was naar de studio bellen. De telefoonlijnen stonden roodgloeiend en veel bellers gingen uit hun dak bij het horen van het nieuws dat zij zo maar een iPad zouden krijgen. Via de webcam was te zien dat het om een goede grap ging. Het was geen iPad maar een iPet…! Goede grap, Sander!

Overigens zou ik nog even wachten met het aanschaffen van een echte iPad. De eerste kinderziekten zijn al opgedoken. Er worden vooral problemen gemeld met de draadloze internetverbindingen. Het antwoord van Apple: ga wat dichter bij de draadloze router zitten. Ook zou het apparaat vooral bij gebruik buiten in de zon oververhit kunnen raken en zichzelf uitschakelen. Lekker… koop je voor € 500 een iPad, kun je er mee in de schaduw van je meterkast gaan zitten…

Nog anderhalve week, dan ben ik weer jarig. Dus moest er weer nagedacht worden over wat ik dan wel zou willen hebben.  Een boek… geef Hans een boek… Maar ja, voor een gadget man als ik ben, is een gewoon papieren boek wel héél gewoon… Dus moest het een eReader worden. En omdat Jacqueline daar geen verstand van heeft, mocht ik er zelf eentje uitzoeken. Mijn keuze viel op de BeBook One. Vorige week zondag toog ik met mijn vader, die ook wel zo’n modern boek wilde, naar de Selexyz om er samen één te halen. Na een week, kan ik je nu aardig vertellen wat mijn ervaringen met zo’n modern boek zijn.

Lees verder »

In mijn vorige post, tipte ik PDF-XChange Viewer waarmee je opmerkingen toe kunt voegen aan Adobe PDF documenten of tekst kunt highlighten. Een probleempje waar je echter tegenaan kunt lopen is dat de maker van het Adobe PDF document dat document dusdanig beveiligd heeft met een wachtwoord dat aanpassing ervan niet mogelijk is. Gelukkig vond ik ook daarvoor een handig tooltje: A-PDF Restrictions Remover. Dit is geen gratis tooltje, maar het kost slechts $ 9,99 en doet precies wat het zegt te doen: de beperkingen die de maker van een PDF document heeft opgelegd verwijderen. Ik ben de trial versie van het programma aan het testen en tot nu toe werkt het prima!

In mijn werk wil ik nog wel eens Adobe PDF documenten bewerken. Opmerkingen plaatsen bij tekst in zo’n document of stukken tekst ‘highlighten’ in een tijdschrift wat ik in PDF formaat ontvang. Met Acrobat Reader van Adobe, kun je dat niet doen. En de Adobe tools die dat wel kunnen, kosten meteen de hoofdprijs. Tijd dus om wat anders te zoeken. En gevonden: PDF-XChange Viewer. Dit gratis tool van Tracker Software maakt het mogelijk commentaar toe te voegen in PDF documenten, tekst te highlighten, zelf tekst toe te voegen, je kunt zelfs plaatjes toevoegen. Daarnaast is het sowieso een prettige PDF viewer die bijvoorbeeld onthoudt waar je gebleven bent in een document. En hoewel het programma veel meer kan dan Acrobat Reader, is het kleiner in omvang en voelt het ‘lichter’. Het Duitse blad CHIP heeft een test van het programma op haar website staan en geeft de laatste versie 5 sterren. Een aanrader dus!

Ik werd vanmorgen gewezen op een leuke toepassing: Microsoft Tag. Hiermee kun je een soort barcodes maken van dingen die je met een ander wilt delen. Bijvoorbeeld je visitekaartje. Microsoft Tag zet de informatie in dat visitekaartje om in barcode die je op een website kunt zetten of bijv. in de handtekening van je e-mail programma. Iemand die je e-mail ontvangt en een telefoon heeft met ingebouwde camera en daarop de Microsoft Tag toepassing, kan de barcode eenvoudig inscannen en heeft vervolgens alle gegevens die bij die barcode horen. Cool! Proberen? Ga met je mobiele telefoon (nagenoeg alle mobiele telefoons worden ondersteund, zelfs iPhones!) naar http://gettag.mobi/, download de app, start de applicatie en richt hem op onderstaande barcode van mijn visitekaartje. Wil je je eigen barcodes maken, ga dan naar http://tag.microsoft.com.

Morgen mogen we naar de stembus. Voor mij niet zo lastig als de landelijke keuze. Niet stemmen is in Veenendaal geen optie want dan stem je SGP en dat wil ik zéker niet. Dus wordt het zeer waarschijnlijk een tactische stem op de momenteel grootste partij in Veenendaal, het CDA. Een andere keus die je vanaf vandaag op je computer moet maken, is die voor een webbrowser. Door Europese regelgeving, mag Microsoft ons niet langer “verplicht” Internet Explorer aanbieden maar moeten ze ons laten kiezen. Via Windows Update krijg je dus mogelijk vandaag of morgen onderstaand scherm te zien. Ik vind het allemaal maar typisch Europees geneuzel. Waar gaat dit heen? Straks krijgen we nog een keus voor welke rekenmachine we willen gebruiken, welk kladblok en welk spelletje Patience… Voor mij niks mis met Internet Explorer dus ik heb al gekozen, maar wat wordt jouw keus? Ga je voor één van onderstaande vijf browsers, of scroll je zelfs naar rechts voor nog eens 7 andere exotische browsers…?

Iedereen die wel eens zelf Windows op een computer heeft geïnstalleerd, kent het waarschijnlijk wel: na installatie mis je één of meer drivers voor een video kaart, of iets dergelijks. En als je dan niet weet wat voor video kaart of ander hardware apparaat het precies is, zit er soms niets anders op dan de computer open te schroeven en te kijken.

Het kan gemakkelijker. Vraag in Device Manager (NL: Apparaatbeheer) de eigenschappen op van het onbekende apparaat. In onderstaand voorbeeld, is al wel bekend welke video kaart ik heb, maar het gaat om het idee.

In het Properties venster (Eigenschappen), klik je vervolgens op de Details tab en kies je in de Property dropdown (Eigenschap) voor Hardware Ids. Je ziet dan twee ID’s: de vendor id en de device id.

Met deze twee getallen ga je naar de site http://www.pcidatabase.com. Het makkelijkst kun je daar in het veld search vendors het eerste getal intikken.

Na het klikken op de link search vendors krijg je het resultaat te zien.

Je ziet dat mijn videokaart inderdaad van NVIDIA is. Vervolgens klik je op de link van de vendor waarna je alle devices te zien krijgt die bekend zijn van deze leverancier. Als je nu met de standaard browser zoekoptie op het tweede getal zoekt, heb je snel je apparaat gevonden.

Nogmaals, dit is maar een voorbeeld waarin het apparaat al bekend was, maar ik heb dit vanmiddag met succes gebruikt bij een Windows Server 2008 R2 installatie op een Dell desktop waarin een niet door Windows herkende NVIDIA kaart zat. Ook de benodigde chipset drivers voor deze machine, had ik dankzij PCIDatabase.com snel gevonden!

Afgelopen weekend mocht ik van Jacqueline een nieuw speeltje voor Kerstmis aanschaffen: een zogenaamde Networked Media Tank (NMT) Player, een apparaat dat je via een HDMI kabel aansluit op je TV en surround versterker en waarop je via je draadloze netwerk films, muziek en foto’s kunt zetten om die vervolgens in de allerhoogste kwaliteit eenvoudig af te kunnen spelen zonder dat daarbij je PC aan moet staan. Eigenlijk is zo’n NMT gewoon een computer met als beeldscherm je TV en als geluidskaart je surround versterker. Toetsenbord en muis zijn vervangen door een uitgebreide afstandsbediening. Mijn keuze voor deze NMT viel op de HDX 1000 (HDX staat voor High Definition eXperience). Samen met de Popcorn Hour één van de populaire NMT’s. Tot nu toe ben ik bijzonder in mijn nopjes met dit nieuwe speeltje. Hij speelt moeiteloos de beroemde Bird scene uit Planet Earth in full HD af en ook series of films downloaden op het apparaat zelf gaat prima. Toegegeven, instellen was niet heel eenvoudig, mede door het compleet ontbreken van enige gebruiksaanwijzing, maar nu hij eenmaal draait is een film of serie bekijken echt heel eenvoudig. Zeker omdat ook mijn Logitech Harmony afstandsbediening goed bevriend is met de HDX 1000. Kortom, een aanrader, mits je niet bang bent uurtjes op Internet te zoeken naar de juiste werking van dit compacte wondertje!

De laatste dagen ben ik weer druk bezig geweest mijn HTC Touch Diamond te ‘verbouwen’. Aanleiding: ik was niet erg te spreken over de snelheid. Met name iets simpels als het openen van de agenda wanneer je bij de fysiotherapeut staat voor het maken van de volgende afspraak, ging gewoon véél te langzaam. Dat was ik zat en dus tijd voor actie. Ik had al een keer de ‘stock ROM’ er weer opgezet om er zeker van te zijn dat mijn performance probleem niet door eigen software werd veroorzaakt, maar dat was het niet. Inmiddels heb ik er Windows Mobile 6.5.1 opgezet en vooral de TouchFlo interface weggelaten. Ik heb gemerkt dat die vooral de voor mij zo irritante traagheid veroorzaakte. En daarmee heb ik nu een echte Windows Phone gekregen. Die erg snel werkt en tenminste bij het klikken op de kalender direct de kalender opent. En Windows Mobile 6.5.1 is inmiddels echt ‘vingervriendelijk’. Het stokkie kan meestal opgeborgen blijven…!

Om het zelf nog eens over te kunnen doen en om jou misschien van ideeën te voorzien, even op een rijtje wat ik heb gedaan: Lees verder »

Na al mijn positieve verhalen over Windows 7, kon ik het niet laten dit fraaie operating systeem ook op mijn netbook te installeren, een Acer Aspire One. Microsoft heeft voor dit soort lichtgewichten een speciale editie gemaakt: Starter Edition. De uitdaging bij het installeren van Windows op een netbook is het ontbreken van een CD/DVD speler. Je moet dus een bootable USB stick maken. Daar zijn verschillende methoden voor. Ik heb er eentje gevonden die goed werkt en waar je geen extra software voor nodig hebt. Het recept, voor degenen die het interesseert en het ook eens willen doen, volgt later. Laat ik eerst zeggen dat ik over het eindresultaat weer net zo enthousiast ben als mijn andere Windows 7 ervaringen. Zelfs op een lichtgewicht machientje als een netbook, draait deze editie van Windows 7 meer dan uitstekend. Het voelt snel en goed aan. Volgens mij is mijn machine er een stuk sneller op geworden, al is dat niet helemaal eerlijk omdat er nog een Acer installatie van Windows XP op stond. En dan nu het recept:

Benodigdheden

• Een lege USB stick (of eentje die leeg mag worden; als onderdeel van de procedure wordt de stick geformatteerd) van 4 GB of meer. Ik heb een SanDisk Cruzer Micro van 16 GB gebruikt.
• Een Windows 7 Starter Edition image of DVD; in het laatste geval heb je uiteraard een andere computer nodig met DVD speler.

Procedure

• Stop de USB stick in een USB slot.
• Open een command prompt. Als je dit onder Vista of 7 doet, doe dat dan als Administrator.
• Bepaal het drive nummer van je USB stick door de volgende commando’s te geven:

  diskpart
  list disk
  
  Op mijn netbook is schijf 0 de vaste schijf en schijf 1 de USB stick.

• Formatteer de USB stick vanuit diskpart door daarin de volgende commando’s te geven (tussen haakjes de betekenis van wat je doet, voor zover dat niet voor zich spreekt):

  select disk 1
  clean (verwijder partitie informatie)
  create partition primary
  select partition 1
  active
  format fs=NTFS (voeg eventueel het keyword ‘quick’ toe)
  assign (wijs een drive letter toe aan de geselecteerde partitie; dit is de eerste vrije letter)
  exit
  
  Hierin moet je het getal <1> vervangen door het juiste disknummer wanneer dat bij jou afwijkt. Diskpart is overigens de command line versie van Disk Management. Diskpart kan alleen meer, vandaar dat je het hiervoor nodig hebt.

• Mount het Windows 7 image of benader de DVD. Ga in de command prompt naar de boot directory. Hierin staat de utility bootsect waarmee je een partitie bootable kunt maken. Geef in de command prompt het volgende commando:

  bootsect /nt60 d:

  Vervang hierin “d:” door de driveletter die je USB stick gekregen heeft.

• Kopieer de inhoud van het Windows 7 image of de DVD naar de USB stick. Geef hiertoe in de command prompt het volgende commando:

  xcopy e:\*.* d: /s /e /h

Je hebt nu een bootable USB stick met de Windows 7 installatie media er op. Reboot de Acer met deze stick er in en druk tijdens het opstarten op F12 om de bootvolgorde te wijzigen. Kies de USB stick en je bent klaar om Windows 7 op je netbook te zetten.

Ik schrijf wel eens over mijn snelle internet en over postduiven die in sommige landen sneller zijn dan internet. Maar dit slaat alles…:

Onderzoekers hebben een nieuw snelheidsrecord geboekt via een glasvezelverbinding. In een laboratorium in het Franse Villarceaux verstuurden medewerkers van Bell Labs de inhoud van 400 dvd’s binnen een seconde over een afstand van 7000 kilometer.

Lees meer >>

Eén van de dingen die ik nog niet voor elkaar had onder Windows 7, is het afspelen van MKV (MatrosKa Video) bestanden. MKV is een steeds populairder container formaat om hoge definitie video bestanden in te verpakken. Maar helaas speelt de standaard Windows Media Player dit formaat niet af. Na wat gepruts met codecs en de DivX player die het wel zou moeten doen onder oudere Windows versies, wees collega Jaap mij op de VLC Media Player. En jawel, die doet het uitstekend! Bedankt dus, Jaap!

En nog een leuke feature waar Jaap mij ook op wees: de VLC Player is te bedienen via een iPhone en gelukkig voor mij, ook via een Windows Mobile toepassing (VLC Remote). Kun je vanaf de bank toch je VLC Player op je computer bedienen! Cool! En het leuke is dat zowel VLC Media Player als VLC Remote helemaal gratis zijn!

Zoals jullie weten, ben ik groot fan van Windows 7. Nog steeds! Er is echter één ding waar ik mij aan erger: het gedrag van de taskbar buttons. Standaard groepeert Windows 7 deze. In onderstaande screenshot, heb ik bijvoorbeeld twee Word documenten geopend. Windows heeft deze twee documenten gegroepeerd onder één knop in de taakbalk. Door de muis boven die knop te houden, zie ik welke documenten er geopend zijn en kan ik op één van die documenten klikken om de gewenste te openen.

Hoewel veel mensen deze feature misschien mooi vinden, vind ik hem hinderlijk, zeker wanneer je veel met Virtual PC’s werkt en de Alt-Tab combinatie niet werkt. Je moet dan altijd eerst de muis boven de knop houden, naar het gewenste document bewegen en dan klikken. Ik prefereer dan gewoon 1x klikken, meteen op de juiste knop in de taakbalk. Gelukkig is er een taskbar property waarmee je dat kunt regelen.

Nu weten degenen die mij kennen ook dat ik niet snel tevreden ben, want wat ik nu weer jammer vind is dat ik de labels zie bij de knoppen. Zonde van de ruimte… En hoewel je door de optie Use small icons aan te zetten nog wel weer wat ruimte wint, zou ik toch het liefst gaan voor ‘Combine when taskbar is full, no labels’. Maar ja, die is er niet.

De oplossing blijkt eenvoudig: door een simpele registry hack, kun je de grootte van de taakbalk knoppen beperken zodat alleen het icoontje overblijft. De stapjes:

1. Laat de hierboven gewijzigde taakbalk eigenschap voor de knoppen op ‘Combine when taskbar is full’ of ‘Never combine’ staan.
2. Open de registry editor. 
3. Ga naar HKEY_CURRENT_USER | Control Panel | Desktop | WindowMetrics.
4. Maak een nieuwe String Value aan genaamd MinWidth.
5. Geef deze String Value de waarde 38 wanneer je ‘small icons’ gebruikt, of 52 bij de default knoppen.
6. Log uit en weer aan.

Het resultaat, is wat ik wil: het beste van Windows ‘oud’ en 7 gecombineerd!

Nu ben ik alleen nog niet tevreden… want waarom staan die stomme Live Messenger knoppen altijd in de taakbalk…? Ook dit is een wijziging in Windows 7. Wil je het oude gedrag waarbij Live Messenger zich in de icon tray verstopt, doe dan het volgende:

1. Sluit Live Messenger volledig af (afmelden en het programma sluiten).
2. Ga naar de eigenschappen van Live Messenger.

   

3. Zet op de Compatibility Mode tab de optie Run this program in compatibility mode for: aan en kies Windows Vista in de dropdown.
   
4. Start Windows Live Messenger opnieuw op.

Zo, ik ben tevreden!

Eerder deze week heb ik mijn Wii “gemod”. Standaard speelt de Wii alleen originele spellen af, geen kopieën. En dat is natuurlijk heel vervelend, want je wilt graag een back-up maken van je dure spellen, die kopie gebruiken en het origineel op een veilige plek bewaren. Toch…? Als je dat wilt, moet je je Wii modificeren, in het jargon modden genoemd. De meeste mensen laten dat doen, maar met mijn elektronica achtergrond dacht ik “dat moet ik toch zelf kunnen”. En dus ben ik op zoek gegaan naar de kennis en de middelen. En die zijn volop te vinden op het web, al kost het je wel wat tijd en moeite om je er in te verdiepen.

Afgelopen zaterdag ben ik eerst naar Dynamodz in Den Haag geweest om een Wiikey 2 te kopen. De Wiikey 2 is één van de populaire en weinig problemen gevende modchip voor de Wii. Samen met aansluitdraadjes en niet te vergeten een zogenaamde tri-wing schroevendraaier. Nintendo gebruikt speciale schroefjes in de Wii. En daar heb je geen kruiskopschroevendraaier of een gewone schroevendraaier voor nodig, maar een tri-wing schroevendraaier. Samen was ik € 26 kwijt. Thuisgekomen begon ik aan de demontage van de Wii. Dat bleek eigenlijk het lastigste van de hele klus, want al bij het derde tri-wing schroefje, begaf de schroevendraaier het… Prutskwaliteit dus. Op zoek dus naar een betere schroevendraaier en die zijn in de winkel echt niet zomaar te krijgen. Online kwam ik uiteindelijk bij ConsoleService terecht die een betere kwaliteit tri-wing schroevendraaier leken te hebben. Ook zag ik daar een ander handig hulpmiddel om de Wiikey 2 te monteren: de Wii-Clip. Je soldeert de Wiikey 2 aan de Wii-Clip vast waarna je de clip over de juiste chip op het moederbord van de Wii klikt, zonder dat je nog op dat moederbord zelf hoeft te solderen. Bovendien hoef je dan niets te bedenken om de chip vast te maken, dat is meteen netjes geregeld. Die er dus maar bij besteld. Dinsdag werden de spullen geleverd en kon ik verder met mijn klusje. En hoewel Ivo bij het zien van al die losse onderdelen en kleine schroefjes al bang was dat er een nieuwe Wii aangeschaft zou moeten worden, was ik na enige tijd toch zover dat de Wii getest kon worden met een back-up schijfje. En zo waar: alles werkte naar behoren!

Mocht je dit zelf ook na willen doen, ga dan meteen voor de Wiikey 2 + Wii-Clip. Je hoeft dan helemaal niet te solderen want dat is al voor je gedaan. Vergeet niet de genoemde tri-wing schroevendraaier er bij te bestellen, anders kom je nergens. Het mag duidelijk zijn dat ik aanraad deze spullen bij ConsoleService te bestellen en niet bij Dynamodz. De kwaliteit van de tri-wing schroevendraaier van Dynamodz was bedroevend en ze hadden mij wel eens mogen wijzen op de Wii-Clip. Ik kwam op een site twee erg handige filmpjes tegen die laten zien hoe je de Wii kunt demonteren en hoe je de Wiikey 2 met Wii-Clip monteert en test. Let verder op de versie van de Wii die je hebt. Op wiidrives.com vind je een makkelijke database die je op basis van het serienummer van je Wii kunt raadplegen om te bepalen welke chipset je hebt. Dat bepaalt ook of je nog iets moet wijzigen aan je Wiikey. Zo moest ik drie spoortjes doorsnijden op de Wii-Clip omdat die bij mijn chipset niet aangesloten moesten worden (D, E en F in onderstaand plaatje). Tenslotte is het bij de nieuwere Wii modellen minder makkelijk de Wii-Clip te plaatsen omdat de printplaat hierbij met een laag epoxy is afgedekt. Kortom, het is niet het meest eenvoudige klusje, maar ik  heb er een leuk avondje hobbyen aan beleefd met een goed resultaat!

Een collega liet vanmorgen op zijn iPod Touch zien dat wanneer je daarop Google Maps opent de iPod precies weet waar je bent (een feature die LocateMe heet). Best knap, aangezien dit apparaatje niet over GPS beschikt en je er ook niet mee kunt bellen. Er blijkt een bedrijf achter te zitten genaamd Skyhook. Dit bedrijf laat vrijwilligers over de hele wereld rondrijden met een apparaatje dat alle draadloze netwerken scant. De MAC adressen van de gevonden netwerken worden samen met de exacte GPS positie in een enorme database opgeslagen. Wil je weten waar je bent, kijk je welke Wi-Fi netwerken er allemaal zijn, zoekt deze op in de database en je weet waar je bent. Best een beetje eng dus… ook jouw draadloze netwerk kan in die database staan…! Het systeem heet WPS: Wi-Fi Positioning System en als je mee wilt werken aan het uitbreiden en onderhouden van de database van Skyhook, kun je je aanmelden als Skyhook driver…

Zoals je weet, ben ik al een tijdje fan van Windows 7. Sinds half mei draai ik tot grote tevredenheid de Release Candidate (RC) versie van deze nieuwste versie van Windows, de opvolger van het verguisde Windows Vista. Ruim een week geleden maakte het Windows 7 team bekend dat ze nu echt klaar zijn met het ontwikkelen van Windows 7. Een mijlpaal die software leveranciers Release To Manufacturing (RTM) noemen. De software is dan helemaal klaar, er wordt niet meer aan gewerkt en de DVD’s kunnen worden gebrand. Goed nieuws, we kunnen dus nu écht over op Windows 7. MSDN abonnees kunnen de software vanaf 6 augustus downloaden. Consumenten zullen nog tot oktober moeten wachten voor ze Windows 7 kunnen kopen.

Een collega vroeg mij vanmorgen of dat betekent dat hij opnieuw moet installeren of dat het mogelijk is een upgrade uit te voeren van Windows 7 RC naar RTM. Het antwoord daarop is: je zult opnieuw moeten installeren. Upgrades vanaf Windows 7 Beta en RC worden niet ondersteund. Het Windows 7 team heeft op haar blog een artikel geschreven waarin staat hoe je de upgrade controle kunt omzeilen en toch een upgrade uit kunt voeren. Maar de aanbevolen en meest veilige manier is opnieuw schoon installeren!

Vorige week had ik het met een paar collega’s over WiFi, kanalen en tools om te kijken welk kanaal je het beste kunt gebruiken. Ik had er zelf ook nooit goed naar gekeken, maar sinds ik nog niet zo lang geleden een nieuwe 802.11n router heb gekocht, viel mij wel op dat ik eigenlijk niet of zelden de hoge snelheden haalde die 802.11n zou moeten bieden. De oorzaak: het netwerk van mijn buurman (met een bijna even sterk signaal als mijn router) gebruikt hetzelfde kanaal. Het gevolg: de beschikbare bandbreedte wordt over ons beiden verdeeld… Hoe zie je dit? Met een tool als inSSIDer. Dit programmaatje laat zien welke netwerken er allemaal in jouw buurt zijn, op welk kanaal die zitten en hoe sterk ze zijn. Bij mij zag het plaatje voor aanpassing van mijn kanaal er zo uit:

Zoals je ziet, zitten er bij mij veel netwerken op kanaal 11, een ander cluster op 6 en nog wat zwakke netwerken op kanaal 1. Dat heeft niet zo’n hele gekke oorzaak: dit zijn de default kanalen die verschillende leveranciers gebruiken. Ook het feit dat er steeds 5 kanalen tussen die default kanalen zitten, is niet toevallig. WiFi gebruikt namelijk eigenlijk 5 kanalen (kanaal 9 t/m 13 wanneer je kanaal 11 kiest op je router). In mijn situatie op kanaal 10 gaan zitten, lost het probleem dus niet op. Niets 14 kanalen om uit te kiezen dus… eigenlijk maar 3. Door de overlap op de kanalen is het advies: kies uit de kanalen 1, 6 of 11 het kanaal waarop de zwakste routers zitten in jouw buurt. Bij mij dus kanaal 1. En op dat kanaal haal ik een nu vrij constante hoge verbindingssnelheid van 100 – 130 Mbps (heel netjes, omdat de praktische snelheid van een 802.11n netwerk op zo’n 110 Mbps ligt).