Gisteren ben ik met de paardenliefhebsters hier in huis naar War Horse geweest, de nieuwste bioscoopfilm van Steven Spielberg. War Horse verteld het ontroerende verhaal van het paard Joey en zijn baasje Albert die in het begin van de Eerste Wereldoorlog van elkaar gescheiden worden omdat Alberts vader Joey verkoopt aan een Engelse officier. Albert, die eigenlijk nog te jong is om in het leger te dienen, gaat toch zijn paard achterna om Joey op het slagveld in Frankrijg te zoeken. Een mooi verhaal wat je zal raken of niet. De film krijgt negatieve recensies, maar is ook genomineerd voor 6 Oscars, waaronder “Beste Film”. De film won al 5 onderscheidingen en is genomineerd voor nog eens 29 andere prijzen. Verdiend? Oordeel zelf. En dames paardenliefhebsters: neem zakdoekjes mee… Want ik zei al, het is een ontroerend verhaal…!

Afgelopen dagen bracht ik samen met een collega door in Brussel waar we een Microsoft training volgden. We verbleven in het Pantone hotel, dichtbij het centrum van de stad. Een prima hotel voor een verblijf in Brussel. Het is een kleurrijk design hotel gelegen in een rustig straatje. De kamers zijn klein maar zien er prima uit. Ook de bedden zijn uitstekend. Met een prijs van € 89 per nacht, krijg je mijns inziens waar voor je geld. Al zit daar het ontbijt niet bij en dat is met € 15 pp wél knap aan de prijs voor wat je daarvoor krijgt. De Nespresso koffie maakt wel weer veel goed. Draadloos internet is gratis in het hotel.

Het hotel ligt op loopafstand van het centrum. Woensdagavond zijn we na het inchecken nog even naar Café Belga gelopen. Een groot en gezellig druk café. En donderdagavond zijn we naar het centrum gelopen. Een wandeling van bijna 2 km waarna je bij Manneke Pis en de Grote Markt bent. We hebben spare ribs gegeten bij Amadeo. Daarna met de metro in een paar minuutjes weer terug richting hotel waarna we nog even een Sambuca bij McSweeney’s, een Ierse pub in de buurt van het hotel, hebben gedronken.

Helaas werden deze best leuke werkdagen wreed verstoord door de diefstal van de laptop van mijn collega. Zo onder onze neus, terwijl wij zaten te ontbijten in het hotel. De manier waarop de Brusselse politie dit oppakte, vond ik lovenswaardig, maar het maakt het gebeuren er niet leuker op. Maar ja, naar ik begrijp kan je dat overal in Brussel gebeuren. En in welke grote Europese stad niet tegenwoordig. Toch is Brussel een leuke stad waar ik best nog eens een paar dagen wil vertoeven. En het Pantone hotel is dan wat mij betreft voor herhaling vatbaar.

Sinds begin deze maand heb ik weer een aquarium. Om de hobby een beetje kracht bij te zetten, leek het mij wel leuk een keer naar een beurs te gaan. Vandaag was er eentje: de Siervis Aqua Terra Nieuwjaarsbeurs in Oosterhout. Nu had ik er op basis van de informatie al niet zo veel van verwacht, maar het viel nog tegen. Er viel eigenlijk niets te zien, er was alleen veel te kopen. En dan ook weer niet zo heel veel, anders gezegd, niet zo divers. Eigenlijk alleen vissen, planten en voer. En de vissen vonden we een beetje zielig. Die lagen al kant en klaar in plastic zakken, zo om mee te nemen. Maar hoe lang zouden ze al in die zakken gezeten hebben…?

Na dit korte bezoek waren we wel toe aan een bakje koffie. In Oosterhout viel niet veel meer te beleven dan in Veenendaal op een zondagmorgen, en zo kozen we voor een klein uitstapje naar Baarle Nassau / Baarle Hertog. Daar waren we al heel lang niet geweest en we waren nu toch al in de buurt. Vroeger gingen we hier nog wel eens heen omdat hier altijd de winkels op zondag open waren. Tegenwoordig hoef je daarvoor niet helemaal naar Baarle. Maar het blijft een leuk stadje. Waar je je constant afvraagt: loop ik nu in België of in Nederland? We vonden hier wel een lekker kopje koffie, een heerlijke wafel met warme kersen en vooral héél veel slagroom…. En over twee maanden gaan we wel naar Vivarium 2012. Dat schijnt een wat grotere aquariumbeurs te zijn!

Net voor de Kerst ging de vierde Mission Impossible in première onder de titel “Ghost Protocol”. De titel slaat op het protocol dat in werking wordt gesteld wanneer de president het bestaan van het IMF moet ontkennen. En dat gebeurt in deze film nadat het team van Ethan Hunt ervan wordt verdacht een deel van het Kremlin te hebben opgeblazen. Ethan en zijn team zijn er vanaf dat moment alleen voor om de daadwerkelijke verantwoordelijke te vangen. Een klopjacht langs schitterende decors en met angstaanjagende stunts is het gevolg. Maar natuurlijk slaagt het IMF team er in een kettingreactie aan nucleaire aanvallen te voorkomen!

Van mij krijgt deze vierde Mission Impossible een tien met een griffel! Wat een film, wat een stunts, wat een actie en wat een decors! Van het Kremlin naar Dubai waar een groot deel van de film zich afspeelt in (en op) de Burj Khalifa, met een hoogte van 828 meter het hoogste gebouw ter wereld. Opmerkelijk feit is dat de 49-jarige Tom Cruise zelf de stunts aan de buitenkant van dit gebouw heeft gedaan! Hoewel het in de film lijkt alsof hij dat met bijzondere handschoenen doet, was hij in werkelijkheid voortdurend geborgd met meerdere kabels, maar toch. Ook de fraaie Paula Patton en Léa Seydoux volgden Cruise’s voorbeeld en deden zelf hun vechtscène zonder stuntvrouwen. Andere facts van deze film: de BMW i8, een conceptauto die hier zijn opwachting maakt en het feit dat de film voor een deel met IMAX camera’s is gemaakt. De producent koos hiervoor in plaats van 3D camera’s omdat in zijn optiek dit soort films zich beter leent voor een groot, helder en scherp beeld. Ik kan het niet meer met hem eens zijn! Een verademing om weer eens een kwaliteitsfilm zonder stupide brilletje in haarscherp beeld te zien!

Ben je nog niet geweest? Ga hem zien! Wanneer je van actiefilms met een goed verhaal houdt, is dit absoluut een aanrader. Ik vond deze MI4 beter dan de vorige MI’s en véél beter dan de recentere James Bond films. Zien dus!

Afgelopen weekend brachten we een leuk en gezellig weekendje door in Port Zélande, één van de Center Parcs parken bij Ouddorp op de Brouwersdam in Zeeland. Dat hadden we geboekt via mysterypark.bungalows.nl. Je boekt een huisje voor een bepaald aantal personen in een bepaald weekend, maar wat je niet weet is in welk park je terecht komt. Dat kunnen er zeven zijn, vijf in Nederland, twee in België. Pas vijf werkdagen voor vertrek krijg je te horen waar jouw Mystery Park is. Bij ons werd dat dus Port Zélande. Een leuke bestemming! We hadden een prima 6-persoons huisje waar we samen met opa en oma een erg leuk weekend hebben gehad. Zaterdag zijn we via Burgh-Haamstede en het werkeiland Neeltje Jans naar Middelburg geweest, waar we zelfs nog op een terras buiten hebben gezeten in het zonnetje. ‘s-Avonds hebben we gezellig gegourmet terwijl Ivo zich bekwaamde in het opstoken van het haardvuur. Zondag ben ik met Alice even lekker wezen zwemmen waarna we met z’n allen nog wat spelletjes hebben gespeeld in het House of Games. Helaas moesten we al zondagmiddag vertrekken en in verband met de dichte mist zijn we maar op tijd weggegaan. Daarna hebben we dit leuke weekend afgesloten in wok restaurant Eastern Plaza in Elst. Ook erg gezellig en érg lekker!

Vandaag ben ik met Alice naar Kreadoe 2011 geweest. Een grote hobbybeurs in de Jaarbeurs in Utrecht. Het eerste wat ons opviel toen we eenmaal binnen waren: er liepen vooral vrouwen, veel vrouwen, héél veel vrouwen… En gehandicapte vrouwen en hele dikke vrouwen. Héél veel… En omdat iedereen héél veel wil kopen, hadden al die vrouwen ook nog eens oma’s boodschappenkarretje bij zich… Kortom, het was wat wurmen tussen al die dikke vrouwen met hun boodschappenkarretjes en rolstoelen door. Maar afgezien daarvan is Kreadoe best een leuke beurs. Of eigenlijk een grote markt waar je van alles kunt kopen op het gebied van scrapbooken, schilderen, kleien, tekenen, noem maar op. Alice kon haar hart dus ophalen. Ze heeft leuke ideeën opgedaan en wat leuke spulletjes gekocht. Toen we daarna op het station een Swirl’s zaten te eten, viel het gewoon weer op dat er ook slanke vrouwen zijn in Utrecht…

Gisteren zijn we naar de musical Miss Saigon geweest. Die hadden we al eens gezien toen hij van 1996 tot 1999 in het Circustheater in Scheveningen draaide. Toen ik via Niels één kaart gratis kon krijgen voor de revival van deze musical die nu in het Beatrix Theater in Utrecht draait, werd het aantrekkelijk nog eens te gaan. Miss Saigon vertelt het romantische verhaal van een militair, een “Yankee”, Chris, die tijdens de Vietnam oorlog verliefd wordt op Kim. Tijdens een groot offensief verliezen Chris en Kim elkaar uit het oog. Chris gaat terug naar Amerika waar hij trouwt met Ellen. Een paar jaar later blijkt Kim een kind te hebben van Chris waarna ze elkaar opnieuw ontmoeten in Bangkok.

Wij vonden de uitvoering 15 jaar geleden al goed, maar deze misschien wel nog beter. Hoewel er veel nieuw talent in de show speelt, is er helemaal niets mis met de acteer- en zangprestaties van het gezelschap. Stanley Burleson was voor ons de enige bekende acteur en zet de rol van “De Regelaar” briljant neer. Kim wordt gespeeld door Na-Young Jeon en Chris door Ton Sieben. Beiden zingen fantastisch en zetten de rol van hopeloos verliefden zeer geloofwaardig neer! En ook Brigitte Heitzer die de rol van Ellen speelt zet een fantastische rol neer (zij heeft overigens wel veel meer musicalervaring, zoals de titelrol in Evita). Hoewel ze maar een paar liedjes zingt in Miss Saigon en eigenlijk een bijrol heeft, doet ze dat erg goed! En ook over het Beatrix Theater, waar we voor het eerst waren, kunnen we alleen maar positief zijn. Een mooi theater, bijzonder makkelijk per trein te bereiken, uitstekend geluid. En we hadden erg mooie plaatsen op rij 12 net iets rechts van het midden. Kortom, we hebben er van genoten. Bedankt, Niels!

Deze week staat Eindhoven voor het tiende achtereenvolgende jaar in het teken van de Dutch Design Week 2011. Er worden ruim 250 evenementen georganiseerd op 65 verschillende locaties verspreid over de lichtstad. Meer dan 1.500 ontwerpers tonen hier hun werk, variërend van industrieel ontwerp, ruimtelijk ontwerp, grafisch ontwerp, textiel, mode, architectuur, duurzaam ontwerp en designmanagement & trends. Er is dus heel wat te zien! Alice en ik namen vandaag de fiets mee naar Eindhoven en in de bijna zes uur die we er doorbrachten hebben we maar drie van de 65 locaties bezocht… Kortom, de Dutch Design Week bekijken, daar kun je rustig een week voor uit trekken…! We zijn in het Klokgebouw geweest waar veel moderne ideeën getoond werden van allerlei aparte stoelen tot zwevende lampen en schoenen. Daarna zijn we naar de Design Academy geweest waar een grote expositie te zien was van de bachelors en masters van die studie. Gekke dingen, maar ook hele praktische nieuwe ontwerpen. En tenslotte zijn we nog even in de Lichttoren geweest waar Ahrend de kantoorwerkplek van de toekomst laat zien. Een leuke dag waarop Alice weer wat inspiratie heeft opgedaan en vast kennis heeft gemaakt met één van haar mogelijke toekomstige studies. Klik op de foto voor meer foto’s van vandaag. Mocht je zelf nog willen kijken: het evenement is alleen morgen nog geopend. En je kunt je fiets ook thuislaten. Er rijden zat Mini’s rond die je gratis van locatie naar locatie voeren.

Vanavond ben ik met Alice naar de sterrenwacht in Utrecht geweest. Alice is al een tijdje met een opdracht voor school bezig waarbij ze de beweging van de sterrenhemel in de gaten moet houden (of eigenlijk de beweging van de aarde onder die sterrenhemel). En zo ontstond bij mij het idee eens op een sterrenwacht te kijken. De interesse voor de sterren heeft ze wel een beetje van mij. We hadden kaartjes gekocht voor de sterrenkijkavond van vanavond en dat bleek een hele goede keus. Het was kraakhelder! Na een lezing van een half uurtje over het ontstaan van sterren, kregen we een rondleiding door de sterrenwacht, die een beroemde historie heeft. Het oude gebouw is ooit het eerste gebouw geweest waar het KNMI begonnen is en er is veel onderzoek gedaan naar de zon (vandaar de naam Sonnenborgh). We mochten door twee enorme telescopen kijken waarvan er één gericht was op Jupiter. We zagen door de kijker duidelijk vier manen van Jupiter en twee ringen. Erg leuk om dit een keer te zien!

Vorige week was ik weer een weekje in Seattle. Aanleiding was de SQL Server conferentie PASS Summit 2011 die daar gehouden werd. Samen met twee collega’s en een stuk of 30 andere Nederlanders hebben we er een goede conferentie, maar ook een gezellige tijd gehad! En omdat we een paar dagen extra hadden om de buurt (opnieuw) te verkennen, hebben we ook heel wat gezien.

Na een rustige heenvlucht op zaterdag 8 oktober, hebben we gegeten bij Rock Bottom om daarna nog een biertje te drinken bij Tap House. Na het ontbijt bij Specialty’s Cafe & Bakery, hebben we met de huurauto een mooie trip gemaakt naar Whidbey Island, ten noord-westen van Seattle, richting de grens met Canada. Om op het eiland te komen, hebben we de veerboot van Mukilteo naar Clinton genomen. Volgens een bord op de boot kwamen er in het water wat we overstaken regelmatig orka’s, californische zeeleeuwen en walvissen voor! Helaas hebben we er geen gezien. Op het eiland, maakten we als eerste een stop in het leuke plaatsje Langley waar we geluncht hebben bij Useless Bay Coffee. 

Na de lunch ging de trip verder naar Deception Pass, een fraai gelegen brug die het noorden van het eiland verbindt met een volgend eiland. Hier hebben we wat gewandeld en natuurlijk foto’s gemaakt van de brug.

Hierna was het tijd te kijken hoe voordelig de tablets in de US zijn en dus togen we naar de dichtstbijzijnde Best Buy in Marysville. Terug in het Sheraton hotel waren er inmiddels veel meer Nederlanders een biertje aan het drinken in de bar en besloten we gezamenlijk te gaan eten bij Sullivan’s. Een uitstekende keuze! Een knappe serveerster en heerlijk eten, wat wil je nog meer! Na het ontbijt bij Starbucks de volgende ochtend, stond er een volgend hoogtepunt op ons programma: een bezoek aan de Boeing fabrieken in Seattle. Na een filmpje over het bedrijf, werden we met een bus meegenomen naar één van de gebouwen waar de Boeing vliegtuigen worden gemaakt. Onderweg zagen we nog een vliegtuig een doorstart maken als onderdeel van een testvlucht. Het gebouw waar we naar toe gingen, is het grootste gebouw in volume ter wereld. Hier worden de 747, 777 en de nieuwste 787 vliegtuigen gemaakt. Het gebouw is ongelofelijk groot! Heel Disneyland past in dit gebouw en dan hou je nog ruimte over! Onder het gebouw liggen kilometers aan tunnels om je makkelijk onder het gebouw door te kunnen verplaatsen en om onderhoud te kunnen doen aan allerlei leidingen die er onder liggen. Tijdens de tour ga je vanuit deze tunnels met een lift naar het observation level waar je vanaf een flinke hoogte neerkijkt op de in aanbouw zijnde vliegtuigen. Er staan er heel wat en je staat zo hoog dat je je volledig verkijkt op de grootte van alles. Pas wanneer je Boeing medewerkers ziet lopen, kun je het in perspectief zien en realiseer je je hoe groot alles is. Onbeschrijfelijk!

Na deze indrukwekkende ervaring, rijden we een keer over de Microsoft campus heen om vervolgens een bezoekje te brengen aan Frys, een enorme elektronicawinkel waar je zo’n beetje alles kunt kopen wat een stekker heeft. Hierna gaan we nog naar Bellevue Square, een grote mall in Bellevue. Hier eten we ook een hapje bij Ristorante Luciano, maar dat was niet zo’n succes…

Dinsdag lopen we na ons ontbijt bij Starbucks even naar de beroemde Pike Place Market in Seattle om daarna nog even naar Starbucks te gaan, maar dan naar de eerste Starbucks winkel waarmee de hele keten wereldwijd is begonnen. Hierna hebben we afgesproken met Tjeerd Veninga, een Nederlander die al enige jaren voor Microsoft in Redmond werkt. Hij heeft voor ons een Tour de Tjeerd georganiseerd, oftewel een bezoek aan het Microsoft Visitor Center, de Company Store, The Commons (een volledig winkelcentrum waar medewerkers alles kunnen kopen wat ze dagelijks nodig hebben. Ook neemt Tjeerd ons nog mee naar het gebouw waar de Xbox ontwikkeld wordt.

Na dit leuke uitstapje gaan we naar de Northgate Mall, een groot winkelcentrum ten noorden van Seattle, waar we even heerlijk lunchen in de foodcourt. Na voor Alice een Acer Iconia A100 tablet gescoord te hebben bij de Best Buy, is collega Wim ook om: hij wil ook een Asus Eee Pad Transformer tablet hebben (die ik ook heb), maar helaas, de Best Buy bij de Northgate Mall heeft hem niet meer op voorraad. En dus moeten we terug naar de Best Buy in Marysville waar we wel slagen. Op de weg hier naartoe hebben we de Seattle Premium Outlets gezien en omdat we al gemerkt hebben dat merkkleding van oa. Tommy Hilfiger hier wel héél goedkoop is, gaan we hier ook nog even langs. We lijken wel een stelletje wijven met al dat shoppen… Maar ja, drie Tommy Hilfiger overhemden voor  € 100 is gewoon een koopje! Door al het shoppen, redden we het niet meer onze huurauto voor 19 uur terug te brengen bij Avis, en dus besluiten we die maar op het vliegveld in te leveren en daarvandaan de trein terug te pakken naar downtown Seattle. Nou, die treinrit duurt wel even, maar goed, rond 9 uur zijn we dan eindelijk weer terug. Nog even een broodje bij de Subway en dan zit deze dag er al weer op.

Woensdag is het dan echt tijd voor de eerste dag van de conferentie. Een hele goede eerste dag die we afsluiten met een diner door Microsoft Nederland georganiseerd bij P.F. Chang’s in het Seattle Westlake Centre, een chinees restaurant waar we heerlijk gegeten hebben. Donderdag gaan we tussen de middag even naar de 184 meter hoge Space Needle met de monorail. Het is die dag prachtig weer! Het is zo helder dat we de op bijna 100 kilometer afstand gelegen en ruim 4.000 meter hoge Mount Reinier kunnen zien! We nemen een ticket waar we ‘s-avonds nog een keer de Space Needle mee in kunnen zodat we Seattle by night nog een keer kunnen bewonderen.

Hierna bewonderen we andere dingen: de dames bij Cowgirls Inc. In deze gezellige kroeg, dansen de dames op de bar en op je tafel… En ze hebben geen dikke wollen truien aan! Maar het blijft Amerika, dus het is allemaal wel netjes hoor! Vrijdag is het alweer de laatste dag van de zeer geslaagde conferentie die we afsluiten met een heerlijk saiteh diner bij Triple Door, een bar in de kelder van de Wild Ginger en met hetzelfde heerlijke eten. Na nog een kop koffie bij de Starbucks in de Barnes & Noble vestiging en een biertje in de hotelbar, is het tijd ons bed op te zoeken. Zaterdag nemen we een taxi naar het vliegveld waar het in eerste instantie lijkt alsof we eerder vertrekken dan gepland. Maar helaas blijken de Delta medewerkers enige moeite te hebben met tellen van uitgegeven boarding passen… Want het toestel zit te vol. Er moeten vrijwilligers een plek opgeven en dat duurt natuurlijk even. Uiteindelijk blijkt toch iedereen weer mee te kunnen… Een geintje wat ons een uur vertraging oplevert. Maar bij het opstijgen worden we getrakteerd op een bijzonder mooi uitzicht op Seattle, de omliggende voorsteden en opnieuw zien we Mount Reinier duidelijk liggen.

Ook de vlucht zelf verloopt verder net zo onrustig als de start ervan. Behoorlijk wat turbulentie boven Canada en er blijkt iemand ernstig ziek te zijn en dus er word omgeroepen of er een dokter in het vliegtuig is. En even later of er iemand is die vloeiend Roemeens spreekt. Even zijn we bang dat er wel een tussenlanding gemaakt zal worden, maar gelukkig blijkt dat niet nodig. Uiteindelijk landen we zondagochtend een uur later dan gepland op Schiphol waar we verder tamelijk vlotjes weg kunnen naar onze wachtende familie. Het einde van een mooie week waarin we veel geleerd hebben én veel gezien en beleefd! Klik op één van de foto’s in dit artikel voor alle foto’s.

We zijn vandaag naar het Fruitcorso in Tiel geweest. We hadden de praalwagens al wel eens bekeken in de veilinghal de dag na het corso, het corso zelf hadden we nog nooit bekeken. Het weer was er subliem voor, dus een goede gelegenheid ook dit eens te doen. Omdat we wel verwachten dat met de auto in de buurt komen niet echt zou lukken, hebben we de fietsen meegenomen. Auto op een industrieterrein net buiten Tiel geparkeerd en verder op de fiets. Dat ging fantastisch! We hebben op de hoek van de Prinses Beatrixlaan en de Heiligestraat gestaan. Het was hier best druk, maar we konden het toch wel goed zien. Er kwamen prachtige wagens voorbij. De grote gorilla’s uit Tiel zelf vonden wij bijvoorbeeld erg mooi. En daarmee waren we niet enige, want deze wagen won een publieksprijs. De vakjury vond de inzending uit Drumpt de mooiste. De makers hadden zich laten inspireren door de reageerbuisbevruchting van, zo te zien, een vogel en de verschillende stadia die de “zygote” doorloopt. Klik op de foto voor alle foto’s die Alice van het corso gemaakt heeft.

In-vitro zygote, de winnende inzending uit Drumpt. Klik op de foto voor alle foto’s.

Hij stond al een tijdje op zolder: onze nieuwe fietsendrager. Maar we hadden hem nog niet uitgeprobeerd. Het is immers zo vaak mooi weer geweest sinds we hem maanden geleden al hadden aangeschaft… Maar vandaag kwam het er dan eindelijk van. Een mooie dag, goed weer om te fietsen. De keus viel op de Buurlosche Heide-route. Startpunt: Hoenderloo, bij de ingang van Nationaal Park De Hoge Veluwe. De fietsendrager bleef netjes zitten, de fietsen ook en dus konden we beginnen aan de tocht van net iets meer dan 40 km. Meteen in het begin konden we kiezen voor een route door het Nationaal Park heen, of langs de gewone weg. Omdat we al heel lang niet meer in het Nationaal Park waren geweest, kozen we voor de eerste. Het loonde, want ondanks de drukte, konden we in een soort schuilkelder zelfs twee reeën of herten zien lopen in het veld. Ook zagen we een paar enorme paddenstoelen langs de route staan. De route ging verder via Otterlo en Harskamp naar Radio Kootwijk. Ik wist niet eens dat dat een dropje was. Op deze plek midden op de heide richtte de PTT begin vorige eeuw een zendstation op waarmee contact gehouden kon worden met voornamelijk Nederlands-Indië maar ook met bijv. schepen over de hele wereld. Sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw, is het station langzaam buiten gebruik geraakt door de moderne telecommunicatiemogelijkheden die er nu zijn. Het dorp waar de medewerkers van het station woonden, bestaat nog wel en je kunt er zelfs wat drinken. Vanaf Radio Kootwijk voert het mooiste stuk van de route over de heide terug naar Hoenderloo waar we na een ijsje de fietsen weer op de fietsendrager zetten. Een geslaagde testrit!

We zijn vanmiddag naar het allerlaatste deel uit de Harry Potter filmreeks geweest. Met “Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 2” kwam er een einde aan een tijdperk dat precies tien jaar duurde en dat begon met “Harry Potter and the Philosopher’s Stone” in 2001. Wij hebben ze allemaal in de bioscoop gezien en dus kon deze traditie natuurlijk niet anders dan in de bioscoop afgesloten worden. We gingen er voor naar Arnhem waar JT Arnhem als één van de weinige bioscopen in Nederland deze laatste Harry Potter gewoon in 2D draait. Gewoon zonder zo’n stom brilletje film kijken, heerlijk! En het was weer bijna twee uur genieten. Twee uur die voorbij vlogen. En Harry Potter die dood gaat, maar dan toch trouwt met Jenny, Ron en Hermelien die elkaar eindelijk vinden… O sorry, verklap ik nu teveel? Nee, natuurlijk niet! Want de echte fan heeft natuurlijk allang het boek gelezen. En gaat natuurlijk net als wij ook zo snel mogelijk naar de bioscoop voor “the end”. Veel plezier!

Hoewel we dit jaar een bezoek aan de optredens van de Rijnweek in Rhenen hebben overgeslagen, wilden de kinderen natuurlijk wel even naar de kermis. Het was er een prachtige avond voor! Gelukkig voor de kermisexploitanten, was het vanavond ook nog wel redelijk druk, hoewel écht niet zo druk als voorgaande jaren. Het zal mij echt benieuwen wat er volgend jaar gaat gebeuren met de Rijnweek…

We zijn vandaag een dagje naar Amsterdam geweest. Een beetje ter gelegenheid van het feestelijke feit dat Jacqueline en ik morgen 25 jaar geleden verkering kregen! Al heel lang wilden we een keer naar het Rijksmuseum en Alice en Ivo waren nog nooit bij Madame Tussauds geweest. En dat werd dus het programma. Na de auto onder de Arena geparkeerd te hebben, gingen we met trein en tram naar het Rijksmuseum. Dat het openbaar vervoer daarbij niet helemaal werkte zoals verwacht, zal ik hier maar niet beschrijven… Het Rijksmuseum is best de moeite waard, ook al ben je niet zo’n kunstliefhebber. Maar de Nachtwacht moet je natuurlijk een keer gezien hebben. Ik vond hem eigenlijk niet eens zo heel groot… Ook de stillevens die er hangen en die vaak erg kunstig zijn, vond ik mooi om te zien. Algemene conclusie van Alice en Ivo was dat de mensen in de 17e eeuw erg dik waren en vaak erg lelijk… Na het Rijksmuseum zijn we te voet naar Madame Tussauds gewandeld. Mits je goed loopt, een wandeling van ruim 2 kilometer. Dat papa daar nog een paar kilometer aan toevoegde, is opnieuw een klein detail… Onderweg werden de dames nog leuk opgemaakt bij de Make Up Store. Daarna was het tijd voor een bezoek aan Madame Tussauds. Gelukkig hadden we kortingsbonnen uit de Veronica gids, want anders vind ik het eigenlijk best wel duur. Normaal kost een kaartje zo’n € 20 en in iets meer dan een uur, heb je het echt wel gezien. Nu kost het maken van een beeld wel enkele maanden (wist je dat iedere haar met de hand wordt ingeplant?) en is de waarde ervan zo’n € 150.000, maar dan nog vind ik de prijs van dit museum wel wat aan de hoge kant. Maar het was erg leuk en Alice is met bijna iedere celebrity op de foto geweest! Kortom, een leuke dag die we afsloten met een pizza bij Da Gigi. En dat doe ik niet nog een keer… Nog een detail van deze verder toch leuke dag! Klik maar op de foto voor alle foto’s van deze dag.

Klik op de foto voor alle foto’s

Afgelopen woensdag was Katie Melua in ons land voor een live optreden in de Heineken Music Hall. En Jacqueline en ik waren van de partij! Na een voorprogramma van Yoav (wel grappig, maar een paar nummers was genoeg geweest…) was het de beurt aan Katie die een optreden van ruim anderhalf uur gaf. Prachtige solonummers waarop ze zichzelf begeleidde op haar gitaar, werden afgewisseld met voor Katie soms best wel stevige nummers met haar band. Wij hebben genoten! Katie Melua kan live zingen, that’s a fact, a thing you can’t deny! Voor ons was het overigens voor het eerst dat we in de Heineken Music Hall waren en niet voor het laatst! De HMH is een fantastische concertzaal met een enorm goede akoestiek waar zeker ook dit soort muziek uitstekend tot zijn recht komt. Top!

Gisteren zijn we naar het vierde deel uit de Pirates of the Caribbean serie geweest in CineMec XL in Ede. Na een wat mij betreft wat minder derde deel, vond ik dit weer een leuke. Achtervolgingen op de daken van rijdende koetsen in Londen en mooie maar o zo gevaarlijke zeemeerminnen zijn slechts enkele ingrediënten van deze leuke film. Het is wel even wennen dat een aantal bekende figuren niet meer voorkomen in de film. En dan met name Orlando Bloom als Will Turner en Keira Knightley als Elizabeth Swann. De laatste fraaie dame is in deze film overigens wel vervangen door de zeker niet minder wonderschone Penelope Cruz. Gewoon weer gaan zien dus, deze nieuwe Pirates of the Caribbean! Maar wat mij betreft hoeft dat 3D niet meer zo nodig. Ik vind het vermoeiender kijken, zeker bij zo’n lange film als deze. Daarnaast voegt het voor mij niet zo veel toe. Slechts enkele scenes zijn leuk in 3D. En af en toe vind ik de film gewoon iets minder scherp en door de donkere bril, wordt ook de hele film wat donkerder. Een 3D TV is aan mij dan ook niet besteed… Zeker niet zolang je daar een brilletje bij nodig hebt.

Koninginnedag 2011: wij hebben er een lange en leuke feestdag van gemaakt! Die al vroeg begon, want al voor half zeven vertrokken we naar de vrijmarkt in Wageningen. Er lag nog wel wat speelgoed op zolder wat Alice en Ivo wel wilden verkopen. Iets voor zeven uur hadden we een plekje bemachtigd op het marktplein voor de kerk. Gelukkig was er warme koffie en chocolademelk verkrijgbaar in een lunchroom op de markt, want het was wel een beetje afzien in de ochtendkou en de net iets te harde oostenwind. Liep het in het begin niet echt storm, later in de ochtend zorgden Alice en Ivo er voor dat we toch met minder naar huis gingen dan waarmee we gekomen waren. Ze hielden er toch samen bijna € 35 aan over. Mochten we volgend jaar weer gaan, dan mag het trouwens best iets later. Tegen acht uur kun je ook nog best een plekje bemachtigen.

Na Wageningen gingen we naar Delft. Daar waren we twee weken geleden ook al geweest, maar toen zonder Alice en Ivo. En omdat vooral Alice de Porceleyne Fles ook wel eens wilde zien en de ‘badeendenwinkel’ die we in Delft hadden gezien, én omdat Iets Beters ook weer een concert gaf, was dat een goede reden Koninginnedag daar verder te vieren. Opa en oma wilden ook nog wel een keer mee en zo waren we in de loop van de middag opnieuw bij de Porceleyne Fles. Daar hebben we de auto vervolgens laten staan om lopend naar de Molslaan te wandelen waar The Soap Story zit, een erg leuk winkeltje wanneer je iets met badeenden hebt. Na een drankje en een hapje bij De Sjees, was het tijd het grootste podium van Delft op te zoeken. Er stonden er vandaag heel wat, maar Iets Beters had het voor elkaar op het grootste podium op de Markt op te mogen treden. Het werd opnieuw een feest! Wat een band is dat! Onder leiding van zanger Jochem, lukt het deze band een marktplein vol mensen om te toveren in een swingende massa. Petje af! Met mijn telefoon heb ik er een hele korte impressie van gemaakt.

Net als twee jaar geleden, gingen we vandaag ‘met de mannen’ naar de AutoRAI. Ivo met papa én opa. Het werd weer een leuk dagje uit met veel glimmend chroom. De AutoRAI was dit jaar weer als vanouds. In tegenstelling tot twee jaar geleden, stonden de merken weer gewoon bij elkaar. Ook de Franse merken waren weer present. Grote afwezigen waren dit keer de Japanners (oa. Toyota, Honda, Nissan en Suzuki, waren dit jaar niet te zien). Trend op de AutoRAI dit jaar zijn natuurlijk de groene auto’s en met name de eerste volledig elektrisch aangedreven  auto’s. De meeste met een actieradius van 150 km. Opel komt later dit jaar met de Ampera, een volledig elektrische auto maar met als uniek kenmerk een ingebouwde generator aan boord, een benzinemotor die de stroom voor de elektromotor levert wanneer de accu’s leeg zijn. De auto rijdt dus volledig op een elektromotor, maar door de aanwezige verbrandingsmotor neemt de actieradius toe tot een normale dikke 500 km. Waarna een normale tankbeurt volstaat voor de volgende 500 km. Hier zou je dus wél gewoon mee op vakantie naar Spanje kunnen. Helaas wel zonder caravan… Maar rij je minder dan 60 km per dag (wat 80% van de automobilisten schijnt te doen), rij je volledig op de stroom uit je eigen stopcontact. Interessant… misschien moesten we maar eens nadenken over het principe van het aanschaffen van een auto op het kunnen trekken van de caravan… Al vind ik de prestatie van Ford ook niet verkeerd: 182 pk uit een 1.6 EcoBoost motor halen die vervolgens bijna 1:16 rijdt en minder dan 140 g CO2 uitstoot per km. En daar kan de caravan wel gewoon achter hangen.

Naast gewoon auto’s kijken, waren er ook weer volop leuke dingen te doen op de AutoRAI. Sommige hebben niets met auto’s te maken, maar andere wel. Zoals een potje racen op een ouderwetse racebaan. Wel van een huge formaat… Op aandringen van Ivo deed ik een potje mee, en laat ik nou nog winnen ook! En de derde rondetijd neerzetten van de hele AutoRAI tot nu toe! Ik won er een echte Mini Cooper mee. Nou ja, een model daarvan dan… Maar toch leuk. En onderstaande foto. Klik op de foto voor meer foto’s van dit leuke uitstapje met de mannen. Ze zijn wel met mobieltjes gemaakt, dus kijk niet te kritisch…!

Afgelopen zaterdag waren wij bij een optreden van Iets Beters, de band waar neef Thijs in drumt. Wij hebben van het uitstekende optreden genoten! En dat Iets Beters een band is de met kop en schouders boven de doorsnee bandjes uitsteekt, is meer mensen opgevallen. Evenementenbureau Delft heeft Iets Beters namelijk gevraagd om tijdens Koninginnedag op te treden op de Markt. Dus, mocht je Koninginnedag willen vieren in een erg gezellige stad én Iets Beters eens op zien treden, grijp je kans! Mijn zwager heeft ook nog foto’s gemaakt tijdens het optreden van afgelopen zaterdag. Ook daarop is goed te zien dat Iets Beters er een feestje van kan maken! Klik maar op onderstaande foto voor zijn foto’s.

Gisteren zijn we een dagje naar Delft geweest. Onze neef Thijs gaf daar een concert met zijn band Iets Beters voor familie en vrienden. Elly had er een leuk uitje aan vast geknoopt om ook de studentenstad Delft waar Thijs studeert te leren kennen. We werden om twee uur in Delft verwacht voor een rondvaart over de Delftse grachten en een bezoek aan De Porceleyne Fles, de nog enig overgebleven aardewerkfabriek in Nederland waar nog met de hand Delfts blauw vervaardigd wordt. Erg leuk om een keer te zien. Na een lekker etentje in Grand Café De Sjees togen we naar sociëteit Sanctus Virgilius waar het concert van Iets Beters plaats had. Na een voorprogramma was het tegen elf uur eindelijk de beurt aan Iets Beters. Nou, het werd véél beter! Een meer dan uitstekende band die met lekkere nummers, goed zangwerk en natuurlijk het beste drumwerk het dak eraf speelde! Elly, bedankt voor een erg leuk dagje uit en Thijs en band, bedankt voor de muziek! Klik op onderstaande foto voor foto’s van deze dag.

Ik heb deze dag ook wat gefilmd, wat je hieronder of in HD via YouTube kunt bekijken.

Vanmiddag ben ik met Ivo naar de Amsterdam Arena geweest voor de wedstrijd Ajax tegen AZ. Het werd een leuke wedstrijd waarin Ajax duidelijk de sterkste was. We waren ietsje te laat, maar nog net op tijd om het eerste doelpunt te zien. Al in de vijfde minuut was het Demy de Zeeuw die het doelpuntenfestijn opende. Daar bleef het dan ook de eerste helft bij, al waren het vooral de Ajax spelers die de bal in bezit hadden. Maar eerlijk is eerlijk, tot aan de pauze was het een beetje saai.

Na een broodje Unox, kwam er weer vaart in de wedstrijd toen De Jong 2 – 0 maakte. Lorenzo Ebecilio maakte in de 72e minuut 3 – 0 met een mooi doelpunt via binnenkant paal. Even later mocht het toch al zo zwak spelende AZ ook nog eens een speler inleveren. Pellè, drie minuten daarvoor gewisseld, hield het met rood kort en overzichtelijk. En in de 89e minuut wist Ajax nog een puntje te scoren en eindigde de wedstrijd met 4 – 0. Een leuk feestje dus voor alle Ajax fans. Iets wat ik natuurlijk nog even moest vieren met Ivo bij de McDonalds. Een leuke mannenmiddag!

De wedstrijd van vanmiddag kende overigens nog een leuk oponthoud. De zangeres die de tijd tijdens de rust vulde, wist van geen ophouden en zong vrolijk verder terwijl de spelers al weer op het veld waren. De scheidsrechter moest er aan te pas komen om de zangeres van het veld te sturen… Ik heb geen flauw idee wie de zangeres was. Een filmpje van dit grappige voorval vind je hier.

Vandaag was het onze 18e trouwdag. Ter gelegenheid daarvan hebben we er een gezellig dagje uit van gemaakt. Overdag zijn we naar de kerstmarkt in CentrO in Oberhausen geweest. En was het vorig jaar nog 15 graden bij ons bezoek aan de kerstmarkt, dit jaar was het, zoals het eigenlijk wel hoort, winters. Zo winters, dat de weg terug aan het einde van de middag wel wat langer duurde dan normaal. Het was weer flink gaan sneeuwen en met name toen we Nederland weer naderden, waar toch beduidend ‘zeurderiger’ wordt gereden met sneeuw op de weg, ging het allemaal niet zo vlot meer. Maar we kwamen weer veilig thuis, en daar gaat het tenslotte om.

‘s-Avonds zijn we nog lekker wezen wokken bij Eastern Plaza in Elst. We waren er een tijd niet meer geweest. Dat zou zelfs wel eens op de kop af 5½ jaar geleden geweest kunnen zijn, toen we er met de familie ons 12½ jarig huwelijk vierden. Er is in de tussentijd veel (positief) veranderd. Het gedeelte waar je je eten uitzoekt en klaar laat maken, is beduidend groter geworden. En de chocoladefontein bij het dessertgedeelte, is ook een goede aanwinst! Het was een gezellig en lekker etentje! En daarna moesten we ons opnieuw over moeilijker begaanbare wegen een weg naar huis banen, want het was opnieuw flink aan het sneeuwen! Tegen het eind van de avond lag er een pak sneeuw van zeker 10 cm. En daarmee werd deze 18e trouwdag de meest winterse die wij ons kunnen herinneren! Wel jammer dat het morgen erg gaat dooien. Nog even genieten van het heerlijke pak sneeuw, zit er dus helaas niet meer in… Maar ja, de winter is pas net begonnen!

Als je trouwens goed kijkt op de bovenstaande foto, kun je links achter de Chinese kok nog een bekende figuur zien… Hij was er 18 jaar geleden ook al bij!

Een generatie groeide er mee op: Harry Potter. Nu hoor ik niet bij ‘die generatie’, maar ik ben de afgelopen dikke 10 jaar toch wel een echte fan geworden van de boeken en de films. Aan de boeken is inmiddels een eind gekomen, het einde van de films bijna. Vorige week ging de verfilming van het 7e en laatste boek in première. Daarmee is de filmreeks nog niet beëindigd; het laatste boek wordt in twee filmdelen uitgebracht zodat er minder details uit de boeken weggelaten hoeven te worden. Vanavond bekeken wij dit eerste filmdeel in de XL zaal van Cinemec in Ede. Dit deel speelt zich nagenoeg geheel buiten de deuren van Zweinstein af. Harry Potter is al vrij snel aangewezen op alleen zijn goede vrienden Hermelien en Ron en samen gaan ze op zoek naar de resterende Gruzielementen van Voldemort. Het boek is weer prachtig verfilmd, de wat sombere sfeer uit het boek komt goed over op het witte doek. Maar naast de somberheid, is er ook voldoende plek voor humor, een vleugje romantiek en veel spanning. Zeker op het enorme scherm van Cinemec XL met de fantastische geluidservaring, vlieg je af en toe bijna van je stoel van schrik bij sommige scenes! Kortom, weer een geweldige film voor de fans en wat mij betreft niet hinderlijk dat het boek uit twee delen bestaat. De film heeft eigenlijk een heel normaal einde. En alle fans kijken natuurlijk uit naar 14 juli 2011. Dan houdt het allemaal op met het allerlaatste deel uit deze filmreeks van een generatie…

Het kan je bijna niet ontgaan zijn: His Royal Badness, oftewel Prince bezocht ons land. Jacqueline is al zo lang ik haar ken groot fan van deze inmiddels 52-jarige kleine man uit Minneapolis. Ik dacht er altijd het mijne van, maar fan, nee, daar val ik niet onder… En dus offerde ik mij zelf op en vergezelde ik afgelopen donderdag Jacqueline naar het Gelredome waar Prince een pas twee weken geleden aangekondigd verrassingsconcert gaf. Nou, een verrassing werd het! Jacqueline ging (niet verrassend) uit haar dak, het dak van het Gelredome ging er bijna af en ik, ik vond het eigenlijk ook onverwacht leuk! Prince maakte er écht een feestje van voor zijn fans. De avond begon met vooral veel funky muziek waarbij Prince vergezeld werd door een paar uitstekende zangeressen en muzikanten. De lichtshow was nog eenvoudig, het ging om de muziek. Maar bij het nummer ‘Cool’ lieten de beeld- en lichttechnici van zich zien, want vanaf dat moment begonnen deze aspecten een steeds belangrijkere rol te spelen. En het ging maar door. Zonder pauze bracht Prince natuurlijk zijn grootste hit Purple Rain ten gehore. En ook hier waren de lichteffecten fabuleus mooi. Tegen half elf dachten we dat het afgelopen was. Maar toen kwamen de toegiften. Die nog tot bijna elf uur doorgingen! Bijna 3 uur Prince. Voor mij heeft de man respect afgedwongen. Prince is een veelzijdig podiumbeest. Een man die niet alleen goed live zingt, maar ook zo’n beetje alle muziekinstrumenten om hem heen kan bespelen. Een artiest die duidelijk veel om zijn fans geeft. Ik wist al wie de “King of Rock and Roll” was. En de “King of Pop”. Ze zijn beiden dood. Maar de “King of Funk”, is die er eigenlijk? Of is dat dan de “Prince of Funk”? Hoe dan ook, die is nog springlevend!

Nog ter gelegenheid van het 50-jarig huwelijk van mijn ouders, zijn we afgelopen weekend met de hele familie naar Drenthe geweest. Omdat ons eerder dit jaar het Landal park Land van Bartje bij Ees (net onder Borger en ongeveer halverwege Emmen en Groningen) erg goed was bevallen, werd dat opnieuw onze bestemming. En opnieuw is het goed bevallen! We hadden een riante 10-persoons Drentse boerderij tot onze beschikking. Het werd een érg gezellig weekend. Hierbij een verslag. Klik op één van de foto’s om alle foto’s te bekijken.

We vertrokken vrijdagmiddag met slecht weer naar het hoge Noorden. Rond een uur of vier waren we ter plekke en gelukkig was het inmiddels droog om de auto’s uit te laden. Het eten bestond deze avond uit een patatje. Na het eten moest Thijs nog opgehaald worden in Assen.

Op zaterdag hebben we er een druk programma van gemaakt. Na een gezellig ontbijt zo met z’n allen, gingen we naar Orvelte, één van de mooiste dorpen van Drenthe genoemd. Een autovrij dorp, waar de tijd een beetje heeft stil gestaan. Wij vonden er niet zo heel veel aan, al zal dat ook wel gelegen hebben aan het feit dat het geen seizoen meer is waardoor er weinig te beleven viel.

Van Orvelte ging onze tocht door Drenthe verder naar Havelte. Qua naam ligt het dicht bij elkaar, maar qua afstand is het toch zo’n 40 km. Na een lekkere lunch bij Theehuis ‘t Hunebed bezochten we hier Vlinderparadijs Papiliorama. Een mooie tropische tuin met veel vlinders. Misschien wat minder soorten dan in Emmen, maar toch best de moeite waard. Hierna was het tijd voor een hoogtepunt van dit weekend: de kookworkshop bij De Brummerij in Ruinerwold. Het werd een toppertje! In een prachtige oude en bijzonder fraai gerestaureerde boerderij, werden we heel gastvrij ontvangen door Liliane die ons zou gaan helpen bij het door ons gekozen Italiaanse menu. Het werd een heel gezellige avond en alles wat we maakten smaakte heerlijk!

Na alweer een gezellig ontbijt op zondag, bleven we vandaag wat meer in de buurt van het Landal park. We begonnen met een bezoekje aan het Hunebedcentrum in Borger. Hier ligt het grootste hunebed van Nederland. Daarna reden we een stukje verder naar een ander hoogtepunt in Drenthe: het Boomkroonpad. Dit “pad” is door Staatsbosbeheer aangelegd door de kruinen van de bomen. Je loopt op ruim 20 meter hoogte door de bomen heen. Een aparte ervaring! Na een middagje rust, een wandelingetje door het park en een spelletje, zijn we ‘s-avonds nog wezen eten bij Restaurant De Gulle Gans in Assen. Een restaurant wat terecht veel goede recensies krijgt. De bediening was super en het leek bijna alsof de muis bij de act hoorde… Een muis? Ja, er liep een muis in het restaurant los. En daar kreeg de dame die ons erg leuk hielp het toch wel even benauwd van… Wij hebben ons verder niet laten afschrikken en hebben buitengewoon lekker gegeten en heel wat gelachen om dit avontuur met een staartje. En oma kreeg voor de schrik een gratis toetje. Dus, mocht je met korting willen eten in een restaurant, gewoon een muis gaan temmen!

Maandag was het de verjaardag van Bas en dus werd villa Drenthe omgebouwd tot feestpaleis. Na alweer een gezellig ontbijt met cadeautjes voor Bas, was het tijd de koffers weer te pakken. Maar voor we op huis aan gingen, zijn we eerst nog even bij de Ja knikkers net over de grens bij Schoonebeek wezen kijken. In Drenthe zelf zijn ze niet meer actief (ik heb ze daar zelfs helemaal niet gezien), maar zodra je bij Schoonebeek de grens richting Emlichheim passeert, zie je onmiddellijk de nog volop in bedrijf zijnde ja knikkers van onze oosterburen. Leuk om een keer te zien hoe het landschap hier volledig wordt beheerst door de olie-industrie. Daar hoef je dus niet helemaal voor naar Texas.

Na nog een kop heerlijke koffie met vlaai bij de Multi-Vlaai in Emmen ter gelegenheid van de verjaardag van Bas, was het tijd om afscheid te nemen en op huis aan te gaan. Opa en oma hebben van ‘ons’ weekendje genoten, maar wij zeker niet minder! Eigenlijk moeten we daar niet weer 50 jaar op wachten…

Een tijdje terug werden we door Eneco uitgenodigd voor een appelplukdag op Landgoed de Olmenhorst in Lisserbroek. Omdat we windstroom afnemen bij Eneco. En omdat wij nog nooit appels geplukt hadden, leek ons dit een leuke gelegenheid. We waren al op tijd op het fraaie landgoed, al was het er na alle regen van de afgelopen tijd wel een beetje blubberig… We mochten vijf kilo appels plukken en dat heb je zo gedaan. Maar het was toch een leuke ervaring die we weer rijker zijn. Mocht je ook een keer appels willen plukken, je kunt nog tot 31 oktober ieder weekend van 10 – 17 terecht op Landgoed de Olmenhorst, alleen moet je dan wel € 1,30 per kilo betalen.

We zijn gisteren met opa en Alice naar de bioscoop geweest. De keuze was gevallen op Salt, de nieuwste film met Angelina Jolie in de hoofdrol. Ze speelt in deze film de rol van Evelyn Salt die geheim agent is bij de CIA maar al vrij snel een zogenaamde Russische mol lijkt te zijn, een als klein kind in Rusland keihard getrainde spion wachtend in Amerika om een opdracht voor het vaderland uit te voeren. Over het plot zal ik verder niets meer vertellen, maar als je van een film houdt die van voor naar achter vol zit met spetterende actie en die aardig wat wegheeft van een goede James Bond film maar dan met de niet onaangenaam voor het oog zijnde Angelina Jolie als geheim agent, heb ik maar één tip voor je: snel gaan zien deze film! Wist je trouwens dat Salt eigenlijk een man had moeten zijn in de film en dat Tom Cruise bedankte voor de eer om deze rol te spelen? En dat Angelina alle stunts zelf gedaan heeft?

Eens in de vijf jaar vaart alles wat varen kan naar Amsterdam. Voor de achtste keer wordt daar ook dit jaar het nautische evenement Sail georganiseerd. Op de eerste dag van het evenement verzamelen de ongeveer 150 schepen die officieel meedoen zich bij Ijmuiden om daarvandaan in een grote colonne, vergezeld door misschien wel meer dan duizend andere bootjes, boten en schepen naar het Amsterdamse Ij te varen waar de schepen de komende drie dagen nog te bewonderen zijn. Wij zijn vanmorgen al vroeg, samen met de kinderen en opa en oma, naar Velsen-Zuid gegaan waar we op de dijk langs het Noordzeekanaal een mooi plekje hadden om het hele schouwspel, bekend onder de naam Sail-In Parade, te bekijken. Het weer was top, de stemming opperbest en het schouwspel indrukwekkend! Klik maar op de foto voor een sfeerimpressie.

Klik op de foto voor meer foto’s van Sail 2010

Toen we de meeste boten wel zo’n beetje gezien hadden, zijn we nog naar de Ikea in Haarlem geweest, een badmintonbatje voor Alice wezen halen in Utrecht en tenslotte hebben we deze leuke dag afgesloten met een hapje bij de McDonalds in Veenendaal. Een erg leuke vrije dag!

Deze week wordt weer de ballonfiësta georganiseerd in Barneveld. Vier avonden achter elkaar stijgen er meer dan 30 ballonnen op, waaronder een groot aantal zogenaamde ‘specials’, ballonnen met een bijzondere vorm. Toen we vanavond richting Barneveld reden, werkte het weer niet bepaald mee. En toen we de kaartjes kochten die ons toegang moesten geven tot De Koewei, achter kasteel De Schaffelaar, wist de organisatie nog niet of er wel ballonnen omhoog zouden gaan, en als dat al zou gebeuren zouden dat niet de specials zijn. Gelukkig besloten de weergoden anders en viel het feest toch niet in het water. Er zijn zeker 30 ballonnen opgestegen. In hoog tempo! Hulde voor de organisatie! Vooral de twee reusachtige kangoeroes die aan het einde het luchtruim kozen, waren indrukwekkend!

Klik op de foto voor meer foto’s van de Ballonfiësta