Eigenlijk zouden we naar Duitsland gegaan zijn ergens tegen de grens met Tsjechië met als doel een uitstapje naar Praag. Maar de weersvooruitzichten voor midden Europa zijn voor de komende week zo slecht dat we maar uitgeweken zijn naar een deel van Europa waar de verwachtingen ietsje beter zijn: Denemarken. Vanmorgen vertrokken we even na vijf uur voor de rit van 807 km naar Bjerge aan de oostkust van Sjælland. Tot ruim tien jaar geleden was dit grote Deense eiland alleen via een veerboot te bereiken, maar nu kun je er via de bruggen die Jutland met Fyn en Sjælland verbinden snel en comfortabel komen. Vooral de laatste brug is een indrukwekkende. De Grote Beltbrug is één van de grootste bruggen ter wereld en het grootste infrastructuurproject in de Deense geschiedenis. De pijlers van het hoogste deel van de brug zijn met 254 meter hoogte de hoogste punten in Denemarken. Het wegdek zelf gaat 65 meter hoog over de Grote Belt heen. De brug is in totaal 18 kilometer lang maar loopt via een eilandje zodat er eigenlijk twee stukken zijn van bijna 7 kilometer lang.

We staan op de Bjerge Strand FDM Camping, een nette camping met goed sanitair en mooi gelegen pal aan het strand. We hebben ruime keus uit beschikbare plaatsen en kiezen een plekje aan het eind van de camping tegen de duinen aan. We lopen zo de duinen in het strand op! Erg mooi!

Klik op de foto voor alle foto’s van ons weekje Denemarken

Nu het weer langzaamaan weer herfstig wordt, is het des te leuker de vakantiefoto’s nog eens goed te bekijken. Mocht je ook nog inspiratie op willen doen voor een lekkere vakantie in Normandië, Bretagne of Catalonië, of een weekendje Parijs, mag je even meekijken! Klik op onderstaande foto om ze allemaal te bekijken.

Klik op de foto om alle foto’s te bekijken

Overigens heeft mijn provider de interface van de fotoalbums een klein beetje aangepast. Wil je de foto’s in een diashow op het volledige scherm bekijken, beweeg dan je muis even over een foto heen. In de rechterbovenhoek van de foto, verschijnt dan een klein plaatje. Klik je daar op, dan wordt de foto in een volledig scherm getoond en start er automatisch een diashow van alle foto’s. Enjoy!

Tja, dat is het advies. Maar in Frankrijk en België lukt dat niet altijd. Als je in Frankrijk stopt bij een parkeerplaats en je besluit eerst te tanken, kun je met je caravan er achter regelmatig niet meer bij de parkeerplaats komen… En in België is het ook niet alles. Jacqueline nam het vandaag ergens bovenin Frankrijk van mij over waarna ze de weg via Gent richting Antwerpen reed. Omdat er rondom Antwerpen veel file stond, stuurde de navigatie ons via de E34. Langs deze hele route is niet één parkeerplaats te vinden! De eerst mogelijke stop was dan ook de Wouwse Tol bij Bergen op Zoom…

Behalve dat soort akkefietjes en de te vies om aan te pakken toiletten op de Franse parkeerplaatsen waar we wel konden rusten, verliep de thuisreis verder goed. We zijn weer lekker thuis na een rit van ruim 5.000 kilometer… en zo’n 660 liter verstookte benzine… Ik schaam me er bijna een beetje voor, maar het was wel een erg mooie en leuke reis!

Voor een goede nachtrust moet je niet op camping Paris-Est gaan staan… De camping ligt vlak langs de snelweg en als dan ook nog eens alle ramen echt open moeten staan door de warmte, valt het niet mee te slapen. Niet erg uitgerust begonnen we dus aan een dagje Parijs. In de herkansing, want twee jaar geleden hadden we ook al geprobeerd de kinderen deze bruisende stad te laten zien, maar door het slechte weer toen, kwam daar niet veel van terecht. Vandaag ging dat een stuk beter. Ik was eigenlijk bang dat het te heet zou zijn, maar gelukkig viel dat mee. Het was minder warm dan gisteren en de zon scheen niet de hele dag uitbundig. Later in de middag, kregen we zelfs een paar verkoelende regendruppels op ons hoofd.

Ons uitstapje vandaag begon in de wijk Montmartre voor een bezoek aan de wijk zelf en natuurlijk de Sacré-Coeur, de schitterend gelegen kerk waarvandaan je een schitterend uitzicht hebt over de stad. Ook zijn we de kerk nog even in geweest. En of je nu van kerken houdt of niet, iedereen zal toe moeten geven dat deze er van binnen wel heel mooi uitziet. Prachtig glas in lood en een prachtig geschilderde koepel maken deze kerk ook van binnen heel mooi. We zijn ook nog even naar de Place du Tertre gewandeld, een sfeervol plein omzoomd door schildersezels en artiesten aan het werk. Eentje werd nog erg boos omdat wij in zijn optiek te luidruchtig waren… Ga dan niet buiten op straat zitten man… Op naar een volgend Parijs hoogtepunt: de Arc de Triomphe. Hier zijn we ook nog op geweest voor het mooie uitzicht. Het blijft leuk de rotonde rond de ereboog van bovenaf te bekijken waar niet minder dan 12 straten op uitkomen en waar het verkeer zonder verkeerslichten en zonder strepen op de weg zelf maar moet zien de juiste afrit  te nemen. Wel was het duidelijk merkbaar dat augustus een Franse vakantiemaand is, want zoveel verkeer was er vandaag niet.

Vanaf de Arc de Triomphe nemen we de metro naar Trocadéro, of formeel het Palais de Chaillot, waar je een mooi uitzicht op de Eiffeltoren hebt. We eten hier eerst een lekker broodje en kijken wat naar de Parijzenaren die verkoeling zoeken in de vijvers tussen Trocadéro en de Eiffeltoren. Dan sluiten we aan in de lange rijen om de toren in te kunnen. Volgens de man achter de kassa is het uitzicht helemaal boven niet beter dan op de 2e etage en dus besluiten we niet verder te gaan dan die op 115 meter hoogte gelegen verdieping. Voor de 3e en hoogste etage is er sprake van extra wachttijd door de grote drukte vandaag. En ik denk dat de man gelijk heeft. Het uitzicht vanaf de 2e etage is schitterend! Je ziet de hele stad aan je voeten liggen!

Toen we de Eiffeltoren weer uit kwamen, begon het een beetje te regenen, maar dat was eigenlijk wel lekker verkoelend. We gaan nog even naar de Champs Élysées voor de Disney Store en een broodje bij de MacDonalds. Daarna nemen we de trein weer terug naar de camping. Dit keer met een voldaan gevoel. We hebben de hoogtepunten van de stad nu écht kunnen laten zien aan Alice en Ivo!

Toen we twee jaar geleden op de heenreis naar Andorra en Spanje Parijs bezochten, hadden we slecht weer. Alice wilde daarom nog een keertje terug bij mooi weer. Gelukt, want we staan weer op Camping Paris-Est in Champigny-sur-Marne met mooi weer. Net als toen zullen we alleen ook nu wel nat worden. Dit keer niet door water vanuit de lucht, maar door het zweet wat overal uitkomt… Het is hier nu 36 graden… Voor morgen geven ze gelukkig iets minder warm weer af. We gaan het beleven…

We hebben Spanje achter ons gelaten en zijn vandaag op onze rit naar Parijs begonnen. Teveel voor één dag, dus maken we een tussenstop in de Auvergne. Een fraaie streek rond Clermont-Ferrand. We staan hier op Camping de la Filature in Ebreuil. Een soort boerencamping bij een plaatsje met meer parkeerplaatsen dan er volgens Alice en mij ooit toeristen zullen komen… Maar de omgeving lijkt erg mooi, Vichy ligt vlakbij dus wie weet interessant om op een volgende reis eens iets beter te verkennen. De camping heeft 4 sterren. Ik weet niet goed waarvoor, maar het is hier in ieder geval rustig en we zullen best wel lekker kunnen slapen bij het geluid van de rivier die langs de camping stroomt. En waarin Alice en Ivo vanavond al 5 visjes hebben geschept.

Ik weet niet of het goed Spaans is, maar vandaag is onze week in Pals ‘finito’. De laatste dag al weer. Omdat we wel de fietsen bij ons hadden maar alleen nog maar gebruikt hadden om boodschappen te doen, zijn Jacqueline en ik vanmorgen eerst eens een eindje wezen fietsen. Naar Pals, een ritje van bijna 13 kilometer heen en terug. Bij een dikke 30 graden, sportief genoeg. Zeker omdat de weg allesbehalve vlak is. In Pals hebben we even lekker met z’n tweetjes rondgesnuffeld en een glaasje ijsthee gedronken. Jacqueline heeft er nog een nieuwe tas gekocht. Daarna zijn we nog één keer naar het strand geweest. Danique, een buurmeisje uit Zoetermeer, wilde met ons mee. Met twee van die meiden in de buurt, kreeg ik natuurlijk weinig rust op mijn luchtbandje… We zijn vandaag naar het zuidelijke strand geweest, vlakbij de rotsen die we gisteren hadden verkend. Toen we gingen snorkelen bij die rotsen, wisten we niet wat we zagen. Wat een vissen! Ontelbaar en in hele mooie kleuren. We hebben dit laat ontdekt, maar wanneer we hier weer naar toe gaan, zal dit wel ons zwemstekkie worden! Vanavond zijn we natuurlijk nog uit wezen eten op de laatste avond hier. Bij Sa Punta, vlakbij het strand. Een leuk Italiaans restaurant met overheerlijke pizza’s en verrukkelijke toetjes. Ook een plek om nog eens naar terug te gaan. Kortom, voor volgend jaar staat de bestemming eigenlijk al wel weer vast: Pals. We hebben er weer een heerlijk weekje op zitten. Maar, de vakantie is nog niet voorbij! Op naar Parijs!

Als je ergens al voor de derde keer bent, denk je dat je alles in de buurt wel zo’n beetje gezien hebt. Toch blijkt dat niet altijd zo te zijn. Zo hebben we vandaag een paar leuke plekjes dichtbij Pals ontdekt die we nog niet kenden. Eerst zijn we naar het Castell bij Begur geweest. Deze ruïne van een kasteel uit de 7e eeuw staat op één van de hoogste punten van de Costa Brava en je hebt er een schitterend uitzicht over de baaien van Begur en Pals. Je kunt zelfs Cap de Creus zien liggen en bij helder weer de Pyreneeën. Daarna zijn we naar een deel van het strand bij Platja de Pals gelopen waar we tot nu toe nooit naar toe gingen. Dit deel ligt naar het zuiden en is veel rotsachtiger. Je kunt er van de rotsen afduiken. Alleen niet te veel naar het zuiden lopen, want dan loop je tussen de blote konten… van het naaktstrand.

De afgelopen dagen waren héle warme. We zijn hier al voor de derde keer, maar nog niet eerder hebben we hier zulk goed weer gehad. Er zat altijd iets minder weer tussen, maar dit keer is het van dag tot dag schitterend zomerweer. Gisteren bereikte de thermometer in de schaduw 37 graden! Gelukkig ligt de luchtvochtigheid tussen de 20 en 30%, dus is het wel heet, maar niet benauwd. De zee biedt vervolgens heerlijk verkoeling. Als je daar in loopt, ben je onmiddellijk vergeten hoe warm het eigenlijk is. Vanmorgen dacht ik even dat er een einde kwam aan die hittegolf. De dag begon weer mooi, maar tijdens het ontbijt dreef er mist het land binnen. Het koelde even af naar maar liefst 24 graden… Niet voor lang, want nu, tijdens de lunch, schijnt de zon alweer volop, is de lucht weer strakblauw en staat de thermometer weer op 26 graden.

Hier op de camping zijn we getuige van een Spaanse rage: het “landsurfen”. Op een soort skateboard (een waveboard genaamd), suizen de tieners je om de oren. Het waveboard bestaat uit twee helften die ten opzichte van elkaar kunnen draaien met onder iedere helft een zwenkwieltje dat in het donker ook nog licht geeft. Geweldig natuurlijk op de licht hellende wegen op de camping. Met wat oefening, kun je er zelfs weer mee naar boven slalommen. Alice en Ivo wilden natuurlijk ook best zo’n ding, alleen kosten ze in Nederland € 100 of meer. Hier niet. Hier koop je ze op iedere markt al voor € 35 of minder (afhankelijk van de markt en je onderhandelingstalenten). Het zal wel geen ‘echte’ zijn, maar voor die prijs wilden wij er ook wel een paar en dus gingen we vanmorgen al vroeg naar de markt in Platja d’Aro. Zo’n beetje iedere marktkraam op deze grote markt die ook maar enigszins diverse spullen verkocht, had de boards wel liggen. Alice had er een voor € 30, Ivo hapte iets te gretig en was € 35 kwijt. Terug op de camping, hadden onze tieners de slag wel heel snel te pakken. Na een paar keer oefenen, lukte het al helemaal zelfstandig. Iets wat we van Ivo helemaal niet verwacht hadden…

En in de caravan…! Lekker even een week op een vertrouwde plek: camping Inter-Pals in Platja de Pals aan de Spaanse Costa Brava. Het was weer even zweten de caravan op zijn plek te zetten op deze terrassencamping, maar als hij dan ook staat, sta je weer goed. Lekker veel schaduw en Alice en Ivo, die waren we na een kwartier al kwijt… Er was weer wat te doen onder aan de camping. "Mogen we meedoen?", tuurlijk! Het weer is de afgelopen dagen super. Overdag 32 graden, ‘s-avonds 25 en ‘s-nachts 22. Bij een luchtvochtigheid tussen de 20 en 30% en met regelmatig een lekker windje, goed uit te houden. Vanaf vandaag schijnt het alleen nog een stuk warmer te worden. Een hittegolf met temperaturen tot 37 graden… We zijn al één keer naar de zee geweest. Gele vlag, dus lekkere golven. En een keer ‘s-avonds naar de winkeltjes in Platja d’Aro. Gisteren ben ik met Alice naar Palafrugell geweest en naar de vismarkt in Palamós. Daar hebben we lekkere verse tonijn meegenomen voor op de skottelbraj. Ivo deed gisteren mee aan een tafeltennistoernooi. Nu zijn ze ook weer naar het zwembad geweest en tafeltennissen. Zij vermaken zich prima en wij tanken even lekker bij!

Na precies een week Normandië en Bretagne, laten we vandaag deze twee streken achter ons om nog een weekje de zon op te zoeken. Niet dat we slecht weer hebben gehad. Met één middag regen mag je in deze gebieden niet klagen! We hebben veel gezien van dit deel van Frankrijk. Dat mag ook wel: de kilometerteller stond vanmorgen al op 2.150 km! Het lijkt dichtbij, maar omdat met name Bretagne zo ver naar het westen doorloopt, ben je toch zo een eind van huis! Het was allemaal anders dan wat ik ervan verwacht had. Mooier, meer te zien, kortom, wij zullen hier nog wel eens een keertje terug komen!

Vandaag hebben we de eerste ruim 650 km afgelegd van de weg naar de Costa Brava waar we weer naar Platja de Pals gaan, een plaats waar we al een paar keer met veel plezier zijn geweest. Uitrusten van al die uitstapjes van de afgelopen week…! Morgen resten ons nog zo’n 425 km en zo zie je: je moet niet denken dat je al halverwege bent wanneer je in Bretagne bent… We overnachten op camping Le Moulin de Mellet bij Agen, tussen Bordeaux en Toulouse. Zagen we in Bretagne maar weinig Nederlanders, deze camping is een soort Nederlandse enclave. Wat al die mensen hier een paar weken doen, is mij niet helemaal duidelijk. Deze streek trekt mij niet zo erg. Maar het lijkt tot nu toe wel een prima overnachtingscamping. Rustig, redelijk sanitair en er zitten maar liefst twee MacDonalds restaurants in het nabijgelegen Agen…

Vandaag maken we ons laatste uitstapje in Bretagne. We gaan naar de streek die de naam Finistere draagt: het einde van de wereld. Het is de meest westelijke uitloper van het Europese vaste land. Aan de zuidkant eindigt deze landtong in de Pointe du Raz, een 70 meter hoge klip die uitmondt in de Atlantische Oceaan. Nadat we onze auto geparkeerd hebben, lopen we naar het bezoekerscentrum waar ons verteld wordt hoe we te voet de klip kunnen bereiken. In eerste instantie ben ik erg teleurgesteld. Een uitkijkpunt geeft uitzicht op een vredige zee, weinig spectaculairs. Mooie bloeiende heide, dat wel, maar dat hebben we op de Ginkelse Heide ook. Ben ik daarvoor helemaal naar "het einde van de wereld" gereden…? Al mopperend loop ik door en even later moet ik toegeven dat ik te vroeg liep te mopperen (gebeurt anders nooit ). De echte klip blijkt namelijk pas later in beeld te komen. Het uitzicht er op wordt steeds mooier! En zoals de boekjes al schrijven, zelfs bij kalm weer kun je goed zien hoe woest de zee hier is! En zo is dit uitstapje toch weer erg de moeite waard! De weg naar Pointe du Raz, loopt via de hoofdstad van Finistere: Quimper (of zoals de Bretonners zeggen: "Kemper"). Een echte Bretonse stad waar je leuk kunt winkelen en Bretonse souvenirs kunt kopen.

Vandaag hebben we ons kampement verplaatst van de noordkust naar de zuidkust van Bretagne, een afstand van nog geen 200 km. We staan hier op camping Les Jardins de Kergal in Guidel, een klein plaatsje ten noord-oosten van Lorient. Een mooie camping. En gelukkig is het weer ook weer prima vandaag. Omdat we al vroeg op onze plek waren, konden we vanmiddag nog een uitstapje maken naar een bijzondere attractie hier in de buurt: de Menhir rijen van Carnac. Dit zijn diverse velden met grote keien die vermoedelijk rond 5.000 voor Christus zijn geplaatst! Door wie, wat en waarom, is niet helemaal duidelijk. Menhir is een Bretons woord dat "lange steen" betekent. Bijzonder is dat de keien in keurig rechte lijnen zijn geplaatst en dat ze grotendeels rechtop staan. Best knap als je bedenkt dat ze toen geen hulpmiddelen hadden zoals wij die nu kennen. En we praten niet over zo maar een paar keitjes, het zijn er meer dan tienduizend geweest waarvan er nu nog ongeveer 2.600 staan verspreid over ongeveer vijf velden rond Carnac. De stenen spelen ook een rol in diverse verhalen van Asterix en Obelix. Tja, het zijn maar oude stenen, maar het was toch erg leuk dit een keer te zien!

Camping De la Hallerais is een viersterren camping. Altijd discutabel wanneer het over de toekenning van sterren aan restaurants, campings ed. gaat, maar wat mij betreft zijn het er teveel. Zeker na vannacht… Zoals ik al eerder zei, er staan hier veel Engelsen en tja, laat ik maar niet zeggen wat ik van Engelsen vind. Laat ik het kort houden en iedereen die dit leest adviseren camping De la Hallerais in Taden nabij Dinan voorals links te laten liggen (waar die Britten rijden). Aanleiding voor dit advies: we hebben tot 2:30 geen oog dicht gedaan door het lawaai van die k*@e Britten… En het water van de douche vanmorgen was ook nog koud… En m’n auto beschadigd… Wat een f@#! camping…

Genoeg geklaagd. Vandaag stond een ritje naar de Côte de Granite Rose op het programma. Dit kustgebied is zo genoemd vanwege de donkerroze rotsen, die miljoenen jaren geleden ontstaan zijn uit magma. Hoewel de zon vandaag niet scheen, kon je toch de kleur roze met wat inbeelding er wel uit halen. We hadden onze auto aan de noord-west kant van Perros-Guirec geparkeerd, vlakbij het strand Plage de Trestraou (navigatie: Boulevard Joseph Le Bihan). Hier kun je het wandelpad Sentier des Douaniers. Dit mooie wandelpad dat al in Mont-Saint-Michel begint en met 2.300 kilometer de kustlijn van Bretagne volgt (goed begaanbaar maar hier en daar wel aardig steil) voert langs het mooiste deel van de Côte de Granite Rose, ook langs de beroemde vuurtoren die je zo’n beetje op iedere ansichtkaart en boekje van Bretagne ziet (Pointe de Squewel). Helaas werd het weer gedurende onze wandeling steeds Bretonser… Toen we weer terug waren bij de auto, waren we een paar verzopen katjes… Toch was het een mooie wandeling en zeer de moeite waard! Na de wat saaie rit terug (zo’n 150 kilometer over een verder uitstekende weg) hebben we nog even gegeten bij de MacDonalds in Dinan. Hier bleek het al vanaf 10 uur te regenen. Maar ondanks het weer, toch een mooie dag (en terwijl het vandaag in Nederland ruim 30 graden was, hebben wij vanavond een spelletje gedaan in de caravan… met de kachel aan!).

Vandaag stond een uitstapje naar Mont-Saint-Michel op het programma, op de grens tussen Bretagne en Normandië. Mont-Saint-Michel is een klooster daterend uit 700. Het klooster zelf is niet zo heel bijzonder, wel de ligging. Het ligt op een rots voor de kust en kon vroeger alleen bereikt worden tijdens eb door over het wad te lopen. Inmiddels ligt er ook een dijk naar het eiland en is van water in de buurt van Mont-Saint-Michel weinig meer te zien. Het gebied is ernstig verzand waardoor er alleen tijdens springtij nog echt water rond het eiland staat. Neemt niet weg dat het een fotogenieke plek blijft waar jaarlijks heel veel toeristen op af komen. Zo ook vandaag. De zee aan auto’s was groter dan de zee die ooit rond Mont-Saint-Michel heeft gestaan… De kerk en het klooster zelf, zijn we dan ook niet in geweest. De rij voor de ingang was zo lang… Maar de andere straatjes rond het klooster zijn ook leuk om doorheen te slenteren, al was het wel mannetje aan mannetje. We zijn ook nog even naar de overkant van de baai geweest, op de kaap bij La Chaussée. Hiervandaan heb je ook een prachtig uitzicht op dit bijzondere monument.

Vandaag laten we Normandië achter ons en trekken we door naar Bretagne. Eigenlijk hadden we een camping in Jugon-les-Lacs uitgezocht, maar we besloten iets dichter bij ons uitstapje van morgen te blijven (Mont-Saint-Michel). Bovendien had mijn zus iets over Saint Milo gezegd, dus besloten we daar in de buurt een camping te zoeken. Nu blijkt dit een héél toeristisch deel van Bretagne te zijn, dus de eerste 3 campings die we probeerden waren helaas vol. Toen maar iets verder van de kust geprobeerd en jawel, in Taden, vlakbij Dinan, vonden we camping De la Hallerais. Er staan hier veel Engelsen en de plaatsen zijn niet al te groot. Insteken van de caravan ging ook al niet zo makkelijk en toen dat eindelijk gelukt was, bleek ik mijn auto beschadigd te hebben door het te sterk scharen… Deuk in de bumper en de parkeersensoren doen het niet meer… Vervelend… Het was ondertussen nog vroeg in de middag en het meisje bij de receptie had iets verteld over een leuke wandeling naar Dinan langs de rivier waar de camping aan ligt. De wandeling zou 20 minuten duren. Dat was iets aan de optimistische kant, maar het was wél de moeite waard. Dinan is een schitterend Middeleeuws plaatsje tegen de berg opgebouwd. Alle straatjes lopen dus stik omhoog, maar het is er wel héél erg leuk. Allerlei souvenirwinkeltjes, kunstateliers, leerbewerkers, noem het maar op. Ook kun je hier volop overheerlijke crêpes eten. Mijn keus: die met caramel, ook een specialiteit uit deze streek. Na deze lange wandeling, wilden we maar gaan eten in het restaurant op de camping, maar dat bleek niets te zijn. De auto dus maar even gepakt en terug naar Dinan, want daar zitten restaurants zat. En zo hebben we lekker gegeten bij een pizzaria op het terras langs de rivier. Heerlijk!

We hebben vandaag de D-Day stranden verkend. Tenminste, twee van de vijf. Wij zitten het dichtst bij Ohama Beach. Dit strand werd door de Amerikanen op 6 juni 1944 bestormd. Het was ook een locatie voor de film Saving Private Ryan. De aanval hier was niet erg succesvol en wanneer je zelf over het strand loopt, snap je al snel waarom niet. Er waren erg veel Duitse hinderlagen in de duinen verstopt. Veel bunkers zijn er nog steeds en zelfs toegankelijk! Na Ohama Beach zijn we naar Utah Beach gegaan, het meest westelijke van de vijf stranden. We zijn eerst naar het leuke stadje Sainte Mère-Eglise geweest, beroemd uit de film The Longest Day waarin te zien was hoe soldaat John Steele een uur lang met zijn parachuut aan de kerktoren van het plaatsje bleef hangen. Hij overleefde door zich dood te houden. Zijn parachute hangt nog steeds aan de kerk, zijn lichaam is vervangen door een pop. Na het bezoek aan dit plaatsje, zijn we nog naar het strand zelf geweest, bij La Madeleine. Hier zijn nog diverse monumenten te zien, één van de herdenking van D-Day in 1984 waar ook onze koningin bij was. Na de stranden, zijn we nog naar Bayeux geweest. In deze plaats is het Musée Mémorial de la Bataille de Normandie, één van de vele tientallen musea over dit thema in deze streek. Het was een aardig museum, met diverse legervoertuigen, veel wapens en een goed overzicht over D-Day. Ook werd er een film van 25 minuten vertoond met het verhaal van D-Day rond Bayeux. We hebben een goede indruk gekregen van deze historische gebeurtenis. En dit deel van Normandië is een erg fraai stukje Frankrijk. Ik had mij bij Normandië een soort Zeeland voorgesteld, maar sorry voor de Zeelandliefhebbers, het is hier véél mooier. Een mooi glooiend en groen landschap met mooie stranden. En vandaag héél mooi weer!

Vandaag begon onze zomervakantie. Een soort Tour de France. Die ons vandaag naar Etréham bracht, een klein plaatsje ten noord-westen van Bayeux en Caen. Deze plaatsen liggen vlakbij de beroemde D-Day stranden, de stranden waar de geallieerden op 6 juni 1944 begonnen aan de bevrijding van Europa. We staan op camping Reine Mathilde, een keurige camping die middenin …het niets… ligt. Maar toch héél druk is. Met enige moeite, bleek er nog een plekje over te zijn voor ons. Mathilde is overigens het zwarte zwijntje dat voor de receptie een leuk tuintje voor zichzelf heeft. De reis naar Normandië verliep uitstekend. Het was vandaag rustig op de weg. Letterlijk en figuurlijk hoogtepunt van de reis, was de Pont du Normandie, een grote tuibrug bij Le Havre. Deze brug behoort tot de langstevan Europa en gaat hoog over de monding van de Seine heen. Voor de brug zijn we nog even gestopt voor een foto.

Als ik een weekje in het buitenland ben, zeg ik nog wel eens tegen mijn kinderen "ja, bei uns ist alles besser"… De keuze in de supermarkten, de gezelligheid in de dorpjes (je zult er maar moeten opgroeien als puber), de broodjes kaas tussen de middag, de manier waarop ze bij ons een weg verbeteren (we hebben vandaag heel wat in de file gestaan door wegwerkzaamheden)… Maar toen we vanmiddag stopten bij de eerste parkeerplaats over onze grens, constateerde ik dat één ding toch echt véél beter is in Duitsland: de toiletten bij de Raststättes. Bij de meeste Raststättes heb je daar toiletten van Sanifair. Tegen betaling van € 0,50 krijg je een bonnetje waarmee je gebruik kunt maken van een superschoon toilet, overal op dezelfde keurig nette manier. Het bonnetje kun je vervolgens weer inwisselen wanneer je iets koopt in de Raststätte. Dat hoeft niet eens meteen maar mag tot een jaar later. Je kunt ze dus ook opsparen. Een prima systeem. En dat is toch echt viel besser dan die stinktoilet waar ik bij Enschede gebruik van moest maken… Die zal niet de prijs voor beste openbare toilet winnen, wat Sanifair vorig jaar terecht wel lukte. Minister Eurlings, misschien een ideetje Sanifair ook voor onze Nederland toiletten uit te nodigen?

Aan alle mooie dingen komt een einde en dus ook aan een weekje vakantie. Maar we hebben vandaag nog een leuk uitstapje gemaakt. Naar Neustadt am Dosse, hier nog geen 10 km vandaan. Deze plaats heeft zichzelf de bijnaam Stadt der Pferde gegeven. Er is namelijk een grote stoeterij in dit plaatsje, de Neustädter Gestüte. Daar was vandaag een feest ter gelegenheid van de veulens die dit voorjaar geboren zijn, het Fohlenfrühling Fest. Er zijn al 45 veulens geboren en nog 3 op komst. De stoeterij wordt ook wel het Sanssouci der Pferde genoemd en nadat wij gisteren in Sanssouci geweest waren, snappen we wel waarom ze dat zo noemden. Zoals ik gisteren al zei, sans soucci betekent “zonder zorgen”. Nou, de paarden hier leven ook zonder zorgen. Wat een prachtige stoeterij, wat een prachtige stallen en wat een ruimte voor alle prachtige paarden! Er was vandaag van alles te doen, te zien en te beleven. Kortom, het was een leuk laatste uitstapje. Klik maar op de foto voor meer foto’s van dit feest.

Klik op de foto voor meer foto’s 

En zo zit ons weekje voormalig Oost-Duitsland er weer op. Een weekje wat ons goed is bevallen. Campingplatz Wusterhausen is een uitstekende camping. Verwacht geen camping met veel vertier, maar een mooie camping, heerlijk rustig gelegen waar het ‘s-nachts écht stil is, met fraai en schoon sanitair, een eenvoudig restaurant met iedere morgen lekkere verse broodjes, een goede Italiaanse ijssalon om de hoek, bowling, fitness en een eenvoudig zwembad, en gelegen aan een leuk meer. Je kunt er prima fietsen in een mooie bosrijke omgeving. De omgeving rond Neuruppin op 30 km is ook erg mooi en Berlijn en Potsdam liggen op hooguit een uurtje rijden. En het is niet duur. Voor een hele week betaalden wij met z’n vieren € 102, alles inbegrepen, behalve het douchen. Dat kost € 0,50 per keer en daarvoor kun je je prima douchen. Dit is overigens wel een voorseizoensprijs en alleen geldig wanneer je een ACSI gids hebt van dit jaar waarin een pasje zit waarmee je kunt profiteren van deze speciale prijs. Kortom, mocht je ook een keer deze kant op willen, wij kunnen Wusterhausen wel aanbevelen!

Vandaag hebben we nog een uitstapje gemaakt richting Berlijn, maar ditmaal was Potsdam onze bestemming, een stad ten zuid-westen van Berlijn. In deze stad hebben 7 generaties aan koningen hun paleizen gebouwd. Eén daarvan was Frederik de Grote, koning van Duitsland van 1740 tot 1746 die hier een aantal paleizen in een park bouwde dat nu bekend staat als Sanssouci. Frederik keek vanuit één van die paleizen uit over zijn toekomstige begraafplaats en was dan "zonder zorgen" (sans souci). Het park is enorm groot en er staan verschillende fraaie paleizen. In de stad Potsdam was het vandaag ook goed toeven. Hier wordt natuurlijk volop 1 mei gevierd, iedereen is vrij, het weer was vandaag fantastisch, er was van alles te doen en we hebben heerlijk gegeten op het plein net voorbij de Brandenburger Tor, die ze ook hier hebben. Vanavond hebben we nog een uurtje gezellig gebowld op de camping. Mama had natuurlijk weer gewonnen en Alice heeft haar persoonlijk record verbeterd! Maar wel weer verloren… Blijven oefenen, Alice! Klik maar weer op de foto voor meer foto’s van ons uitstapje naar Potsdam.

Klik op de foto voor meer foto’s

Ja, je leest het goed: tuinen. Want Berlijn heeft niet één dierentuin, maar twee. Eén in West-Berlijn en één in Oost-Berlijn. En wij bezochten ze vandaag allebei. En nog tegelijkertijd ook… Hoe dat zo kwam? Nou, eigenlijk wilden we naar Zoo Berlin. De oudste dierentuin van Duitsland en de meest diverse ter wereld. Er zijn niet minder dan 1.400 diersoorten te bekijken, waaronder een reuzenpanda en natuurlijk de wereldberoemd geworden ijsbeer Knut. Maar pas gisteravond kwamen we erachter dat onze eigen ijsbeer Semmy niet in die dierentuin naar binnen mocht… En om nu de kinderen te zeggen dat we dan maar niet gingen… En dus ging Jacqueline naar die andere dierentuin (waar ijsbeer Semmy wel een gewenste diersoort was) en ging ik met de kinderen op bezoek bij Knut. En zo hebben we mooi meteen allebei gezien. Handig toch? Zoo Berlin is een mooie dierentuin. Een echte stadsdierentuin, dus niet zo heel erg groot in oppervlak. Toch hadden de dieren allemaal goed de ruimte en zag alles er keurig verzorgd uit. Tierpark Berlin is veel groter, heeft grotere, uitgestrektere toendra’s en andere royale diervertrekken waar het wat meer zoeken naar de dieren is. En ook hier zag alles er keurig verzorgd uit. Klik maar op onderstaande foto voor al onze foto’s van beide dierentuinen.

Klik op de foto voor meer foto’s

Vandaag hebben we een uitstapje in de buurt gemaakt, naar Tierpark Kunsterspring bij Neuruppin. Dit erg leuke dierenpark herbergt vooral dieren die hier in Europa leven, zoals herten, maar ook een roedel wolven. Het park ligt prachtig in wat ze hier de Ruppiner Schweiz noemen, een langgestrekt heuvelachtig gebied in het noorden van Brandenburg. Erg leuk was het deel waar een groep damherten los loopt en waar je zelf vrij tussendoor wandelt. Ook zagen we daar wilde zwijnen waarvan één met jong. Het weer was vandaag ietsje minder, vanmiddag bewolkt en een spatje regen, maar met 20 graden nog steeds lekker, zeker voor een bezoek aan een dierentuin. En inmiddels is het weer opgeklaard. Zometeen gaan we nog een uurtje bowlen hier op de camping. Klik weer op de foto voor meer foto’s van vandaag.

Vandaag hebben we een dagje hoogtepunten Berlijn gedaan. Je mag met de auto niet zomaar het centrum van de stad in. Binnen de binnenste S-Bahn ring, mag je alleen met een millieusticker rondrijden. Daarom zijn we naar station Wedding gereden, aan de noordkant van de stad. We parkeerden de auto bij de Karstadt, voor maar € 2,50 per dag! Moet je eens in Amsterdam proberen…! Daar kochten we voor € 21 voor 2 volwassenen en 2 kinderen (verlaagd tarief geldt tot 14 jaar) dagkaartjes voor al het openbaar vervoer. Als eerste gingen we naar station Stadtmitte. Daarvandaan is het een klein stukje lopen naar een belangrijk stukje recente Berlijnse geschiedenis: Checkpoint Charlie. En eigenlijk is dit één van de weinige stukjes van Berlijn waar je nog iets ziet van die recente geschiedenis. Want de muur, die dit jaar precies 20 jaar geleden viel, is grotendeels verdwenen. Alleen langs de Niederkirchner Strasse staat nog een stuk muur overeind (als onderdeel van een expositie, Topographie des Terrors). En een dubbele rij kinderkopjes die dwars door de stad loopt markeert het 150 kilometer lange spoor wat de muur trok. Samen met Alice bracht ik nog een bezoek aan het museum Haus am Checkpoint Charlie. Daar konden we zien dat men erg graag weg wilde uit Oost-Berlijn… Na dit bezoek, liepen we naar de Potsdamer Platz. Dit plein, tot 1989 ook verdeeld tussen oost en west, is nu enorm gemoderniseerd.  Er is hier helemaal niets meer over van de grauwe communistische gebouwen die er ooit stonden. Verder ging onze wandeling naar de Brandenburger Tor, de enige stadspoort die nog over is van Berlijn. De poort is tussen 1789 en 1791 gebouwd, Napoleon liep er ooit onderdoor en in 1989 was vooral deze poort het punt waar de Oost Berlijners wachten op een vrije doortocht naar het Westen. Niet ver van de Brandenburger Tor ligt de Reichstag, sinds enige tijd weer de plek waar de Duitse regering zetelt. Vanaf dit gebouw hebben we buslijn 100 gepakt richting de Zoologischer Garten. Onderweg stapten we uit vlakbij een beroemd warenhuis in West Berlijn: het Kaufhas Des Westens, afgekort tot KaDeWe. Dit warenhuis is vooral bekend vanwege de enorme delicatessenafdeling op de 6e verdieping. Op Alice en Ivo maakte het weinig indruk… En vlakbij de KaDeWe begint de eveneens beroemde Kurfürstendamm. De straat begint ter hoogte van de Gedächtniskirche, een kerk die in de tweede wereldoorlog zwaar beschadigd raakte en waarvan de ruïnes als monument van de vrede zijn blijven staan. Ondertussen waren al onze 12 voeten vermoeid geraakt (ja, die van Semmy tellen ook alle 4 mee!) en namen we de metro weer terug naar onze auto. We hebben weer een aardige indruk van Berlijn 20 jaar na de muur gekregen! En onze eigen Berliner Bär? Die ligt nu voor de caravan voor pampus… Klik maar op onderstaande foto voor alle foto’s van onze trip door Berlijn. O ja, het weer was vandaag weer prachtig! Volop zon en bijna 26 graden. Je kunt er niet voor naar Toscane rijden… hé, tante Jo

Klik op de foto voor meer foto’s

Wij zijn er even een weekje tussenuit. Het zou eerst Friesland worden, onder voorbehoud dat het weer goed zou blijven. Dat bleef het dus niet en zo keken we afgelopen zaterdag waar we dan wel naar toe konden. Dat moest dan zo’n beetje Denemarken of het voormalige Oost-Duitsland worden. En omdat we nog nooit met de kinderen naar Berlijn zijn geweest en het voor onszelf ook al bijna 20 jaar geleden is, kozen we voor het laatste. En omdat we niet alleen maar naar Berlijn wilden en daar op een stadscamping te gaan staan, zijn we naar Wusterhausen gegaan, een plaats’ongeveer 90 kilometer van Berlijn vandaan. We staan hier op een keurige camping en het weer is in ieder geval heel goed. Vandaag de hele dag volop zon en zo’n 24 graden. De camping ligt aan een meer. We merken wel duidelijk dat de tijd hier lang heeft stilgestaan. Het loopt hier allemaal een beetje achter. De Trabantjes zijn verdwenen, maar echt helemaal westers is het nog niet. Voordeel is wel dat het hier erg goedkoop is. Een biertje kost € 1, een ijsje € 0,60 per bolletje, verse broodjes € 0,20 per stuk. En volgens mij vinden de mensen het wel fijn dat je hier als toerist komt. Veel zie je er ook niet. Morgen gaan we naar Berlijn. Met de auto naar station Wedding, dan verder met de S- en U-bahn. Morgen misschien meer berichtgeving en meer foto’s. Voor een kleine indruk van de omgeving hier, kun je alvast op onderstaande foto klikken. Groeten uit Westerhausen!

Klik op de foto voor meer foto’s

Over een paar weken gaan collega Jaap en zijn vrouw Mirjam naar Florida. We hadden het daar eerder deze week samen over. Voor mij aanleiding nog eens terug te blikken op onze eigen reis naar Florida van 1 tot 17 mei 2005. Mocht je net als Jaap ook een keer naar Florida willen, kun je er misschien je voordeel mee doen!

Wij hebben de reis per camper gemaakt met als begin- en eindpunt Orlando. Omdat we met British Airways vlogen, deden we dat via Londen, 9 uur vliegen. We begonnen onze trip met 2 dagen Disney’s Magic Kingdom, zonder kinderen in 1 dag te doen. Je houdt dan nog tijd over één van de andere 6 thema parken te bezoeken; vergeet niet ‘s-avonds naar Downtown Disney te gaan, een soort stadje binnen het Walt Disney domein, met oa. de grootste Disney Store ter wereld.

Hoogtepunt van onze reis was een bezoek aan Discovery Cove. We hebben daar gezwommen met dolfijnen, maar dit park heeft veel meer te bieden dan alleen maar deze dolphin interaction. Het kost wel véél geld (op dit moment $ 289 per persoon), maar daarvoor krijg je wel een VIP behandeling. Een dag om nooit te vergeten!

Sea World Orlando viel voor ons wat tegen. Het is nogal rommelig, niet schoon. Sea World San Diego was véél mooier. Maar ja, de entree is inbegrepen bij je bezoek aan Discovery Cove, dus je hebt niet veel te verliezen, behalve tijd.

Na 4 dagen pretparken in Orlando, trokken we naar het noorden, naar Silver Springs, tot de jaren 70 de nummer 1 attractie in Florida. De Silver Springs zijn een aantal bronnen die samen 3 miljard liter water per dag omhoog pompen. Het water in het meer in het park is daardoor kristalhelder. Silver Springs werd lang de “underwater movie capital of the world” genoemd. Er werden vroeger veel films opgenomen die zich zogenaamd in de ruimte afspeelden. Na de drukke parken in Orlando, was dit een dagje bijkomen!

Na Silver Springs trokken we naar de West Coast, als eerste naar Homosassa State Park, waar een groep Manatees (zee-olifanten) leeft. Ook bezochten we Tarpon Springs, een leuk plaatsje met veel Griekse invloeden en leuk om te bezoeken door de omvangrijke sponshandel. Niet ver van Tarpon Springs ligt Clearwater Beach met haar fraaie suiker witte stranden.

Een ‘must see’ langs de West Coast is Sanibel Island. Dit eiland, wat je met een brug vanaf het vaste land kunt bereiken, is bekend door de enorme variatie aan schelpen die je op de stranden kunt vinden. Wij reden er via Arcadia naar toe, een antiekstadje in het binnenland. Wat mij betreft kun je dat wel links laten liggen, tenzij je van antiek houdt. Wel zagen we onderweg veel citrusbomen. Wil je op Sanibel Island goed eten, kan ik je de Seafood Factory aanbevelen.

Natuurlijk mag je in Florida de Everglades niet vergeten. Wij kozen voor een bezoek via Shark Valley. Hier ga je met een tram met ranger naar het hartje van de Everglades. Aan het eind van de tocht kom je bij een uitkijktoren waar je 18 mijl vrij uitzicht rondom hebt. Begin mei is paringstijd voor alligators. Er zijn er ongeveer een miljoen in Florida, wij zien er hier honderden, twee keer met jongen! Ook leuk is een bezoek aan de Everglades Alligator Farm. Naast nog meer krokodillen bekijken, kun je hier een ritje met een airboat maken: ‘vet cool’! De boten jagen met een snelheid van 35 mijl per uur over het water waarbij ze regelmatig cirkels van 360 graden maken!

We bezochten natuurlijk ook de Florida Keys waar we overnachten op een prachtige camping op Key Largo. Vanaf dit eiland kun je het John Pennekamp Coral Reef State Park bezoeken. Dat doe je met een glasbodem boot die je 15 mijl uit de kust neemt. Daarvandaan is het nog 4 uur doorvaren naar de Bahama’s. Het is een heel mooi uitstapje! De rest van de keys hebben we bekeken tot de ‘7 miles bridge’. We zijn niet helemaal doorgereden naar Key West.

Ook een bezoekje aan Miami mag natuurlijk niet ontbreken. Komend vanaf de Keys, kom je het eerst in Coral Gables, een chique wijk waar veel filmsterren en beroemdheden wonen (zoals Gloria Estefan). In de wijk vind je ook de beroemde Venetian Pool, een oud maar nog steeds heel fraai zwembad in Italiaanse stijl. Natuurlijk kun je in Miami lekker shoppen in één van de vele enorme malls, zoals Bayside Market Place of de Aventura Mall, makkelijker te bereiken aan de noordkant van Miami. Vergeet ook niet even te flaneren tussen de sterren op Ocean Drive.

En ook Kennedy Space Center op Cape Canaveral mag je natuurlijk niet missen. Een indrukwekkende ervaring! Wij begonnen met een bus tour over het terrein waarbij je steeds ergens kunt uitstappen en later vanaf dat punt weer verder kunt gaan. Je bezoekt het Apollo complex waar nog een echte Saturnus V raket ligt van 100 m lang met 5 enorme motoren. Ook zie je een paar mooie IMAX films, o.a. over het ISS.

Onze reis sluiten we weer af in Orlando waar we nog één pretpark bezoeken: Universal Studios, net als in Californië een erg leuk park, samen met Discovery Cove wat mij betreft gewoon iets wat je moet doen in Florida. Vergeet vooral The Mummy niet!

Al met al was onze reis naar Florida een prachtige reis. We hebben overwegend mooi weer gehad, af en toe een flinke bui, want als het regent in Florida, dan regent het ook héél hard. Het is tenslotte een subtropisch klimaat. Jaap en Mirjam, veel plezier daar en ik hoop dat jullie wat aan al mijn tips hebben!

Op een druilerige zondag, net na terugkomst van vakantie, is het een goed moment de vakantiefoto’s eens te organiseren en nog eens lekker terug te blikken op een paar fijne weken. Als je ook even mee wilt genieten, klik dan op onderstaande foto voor al onze vakantiefoto’s.

Klik op de foto voor alle foto’s

Zo, weer thuis. Dankzij ons Opel navigatiesysteem weer vrijwel fileloos. Gisteren zijn we rond 7:30 vertrokken uit Karinthië. We waren vlotjes door de tunnels heen en ook München hadden we al op tijd achter ons liggen. Gelukkig maar, want later hoorden we dat op de A99 een ongeluk met een caravan drie van de vier rijstroken had geblokkeerd… Voor Würzburg stuurde de navigatie ons de B8 op. En ook dat bleek een goede keus. Andere mensen op onze overnachtingscamping hadden bijna 3 uur over de 25 kilometer langs Würzburg op gedaan, terwijl wij aanzienlijk sneller over een mooie weg op de camping waren. Die camping was Main-Spessart-Park, een méér dan uitstekende overnachtingscamping net ten noord-westen van Würzburg, slechts een paar kilometer van de snelweg Frankfurt-Würzburg. Hiervandaan is het nog zo’n 475 kilometer naar huis. De camping beschikt over een beperkt aantal speciale overnachtingsplaatsen waar je je caravan aangekoppeld kunt laten staan en de volgende ochtend zo weer verder kunt rijden. Als je auto het doet natuurlijk… De splinternieuwe Ford Mondeo van onze buurman voor ons, deed dat vanmorgen namelijk niet… En de arme man was al zo boos over de files van gisteren… Vanmorgen vertrokken we tegen 9:00, na lekker gedouched te hebben in het prima sanitair en een lekker vers broodje achter de kiezen. Het begin van de rit verliep probleemloos. Frankfurt lag al snel achter ons. Het werd al wel steeds drukker op de A3 en het verbaasde ons dan ook niet dat de navigatie meldde dat er 3 kilometer file bij Oberhausen stond. Dat verdubbelde al snel naar 6 en later hoorden we 18… Gelukkig is er ook nog een A57 en die voerde ons zonder al te veel problemen richting Nijmegen. En zo waren we al voor 16 uur thuis. De caravan was, dankzij de uitstekende hulp van onze kinderen, al voor de afhaalchinees helemaal leeg zodat we vanavond nog even bij opa en oma op visite konden. En natuurlijk onze Semmy mee konden nemen, die wij net zo gemist hadden als zij ons… Hoewel, volgens mij heeft die het meer dan uitstekend gehad bij opa en oma! Die zullen haar wel missen de komende dagen. Tja opa, dan moet je de komende tijd maar gewoon oma uit gaan laten. Al weet ik niet of die ook onder dat bankje bij de Rijn gaat liggen…

Alle jaren dat we hier in Karinthië zijn geweest, zagen we altijd de markante burcht vlakbij Villach staan bovenop een grote rots genaamd Landskron. De burcht is van heinde en verre te zien, je kunt er eigenlijk niet omheen. In de burcht worden roofvogels gehouden en er wordt ook een show mee gegeven. We hadden nooit de tijd genomen hier eens een kijkje te nemen. Nu zaten we er zo dicht bij dat we er gewoon echt niet onderuit konden, en wilden. Op de valreep, op onze laatste dag hier, zijn we vanmorgen dan ook naar Landskron getogen om de show van 11 uur mee te maken. En het was zéér de moeite waard! Het was een prachtige show met een bijzonder hoogtepunt. Tijdens de show maakte één van de trainers ons attent op een steenarend die hoog boven de burcht cirkelde. De vogel klom almaar hoger en zat op een zeker moment naar schatting zo’n 500 – 600 meter boven ons. Toen werd de vogel met een echte vos (wel een dode natuurlijk) gelokt. En ongelofelijk, maar de vogel bleek dat vanaf die enorme hoogte te zien en kwam langzaam omlaag. Vanaf een hoogte van ongeveer 200 meter maakte hij vervolgens een duikvlucht de showarena in om de vos te pakken. Werkelijk schitterend! Maar ook de andere geshowde vogels, waaronder een sneeuwuil, een havik, een enorme zee arend die vis uit een bak water ving, valken, etc. waren heel mooi om te zien. Bijzonder is de vrijheid die de vogels hier hebben. Ze vliegen gewoon rondom de burcht. En soms zijn ze ook gewoon een paar dagen de hort op… Maar op één uitzondering, zijn ze ook altijd terug gekomen. Kennelijk hebben ze het hier goed en dat was eigenlijk ook wel te zien.

Na dit uitstapje was het tijd om op te ruimen. Voor ons dan, want Alice en Ivo gingen in de tussentijd nog even lekker naar het meer. Het weer was er vandaag tenslotte prachtig voor. Even na vijf uur zijn we nog even wezen minigolfen en daarna hebben we nog gegeten in een restaurant in Ossiach. En nu is onze vakantie bijna op. Nog naar huis rijden natuurlijk. En het geld is trouwens ook op. Dus voor vrijwillige bijdragen op onze girorekening … houden we ons aanbevolen…