Afgelopen dagen bracht ik samen met een collega door in Brussel waar we een Microsoft training volgden. We verbleven in het Pantone hotel, dichtbij het centrum van de stad. Een prima hotel voor een verblijf in Brussel. Het is een kleurrijk design hotel gelegen in een rustig straatje. De kamers zijn klein maar zien er prima uit. Ook de bedden zijn uitstekend. Met een prijs van € 89 per nacht, krijg je mijns inziens waar voor je geld. Al zit daar het ontbijt niet bij en dat is met € 15 pp wél knap aan de prijs voor wat je daarvoor krijgt. De Nespresso koffie maakt wel weer veel goed. Draadloos internet is gratis in het hotel.

Het hotel ligt op loopafstand van het centrum. Woensdagavond zijn we na het inchecken nog even naar Café Belga gelopen. Een groot en gezellig druk café. En donderdagavond zijn we naar het centrum gelopen. Een wandeling van bijna 2 km waarna je bij Manneke Pis en de Grote Markt bent. We hebben spare ribs gegeten bij Amadeo. Daarna met de metro in een paar minuutjes weer terug richting hotel waarna we nog even een Sambuca bij McSweeney’s, een Ierse pub in de buurt van het hotel, hebben gedronken.

Helaas werden deze best leuke werkdagen wreed verstoord door de diefstal van de laptop van mijn collega. Zo onder onze neus, terwijl wij zaten te ontbijten in het hotel. De manier waarop de Brusselse politie dit oppakte, vond ik lovenswaardig, maar het maakt het gebeuren er niet leuker op. Maar ja, naar ik begrijp kan je dat overal in Brussel gebeuren. En in welke grote Europese stad niet tegenwoordig. Toch is Brussel een leuke stad waar ik best nog eens een paar dagen wil vertoeven. En het Pantone hotel is dan wat mij betreft voor herhaling vatbaar.

Vorige week was ik weer een weekje in Seattle. Aanleiding was de SQL Server conferentie PASS Summit 2011 die daar gehouden werd. Samen met twee collega’s en een stuk of 30 andere Nederlanders hebben we er een goede conferentie, maar ook een gezellige tijd gehad! En omdat we een paar dagen extra hadden om de buurt (opnieuw) te verkennen, hebben we ook heel wat gezien.

Na een rustige heenvlucht op zaterdag 8 oktober, hebben we gegeten bij Rock Bottom om daarna nog een biertje te drinken bij Tap House. Na het ontbijt bij Specialty’s Cafe & Bakery, hebben we met de huurauto een mooie trip gemaakt naar Whidbey Island, ten noord-westen van Seattle, richting de grens met Canada. Om op het eiland te komen, hebben we de veerboot van Mukilteo naar Clinton genomen. Volgens een bord op de boot kwamen er in het water wat we overstaken regelmatig orka’s, californische zeeleeuwen en walvissen voor! Helaas hebben we er geen gezien. Op het eiland, maakten we als eerste een stop in het leuke plaatsje Langley waar we geluncht hebben bij Useless Bay Coffee. 

Na de lunch ging de trip verder naar Deception Pass, een fraai gelegen brug die het noorden van het eiland verbindt met een volgend eiland. Hier hebben we wat gewandeld en natuurlijk foto’s gemaakt van de brug.

Hierna was het tijd te kijken hoe voordelig de tablets in de US zijn en dus togen we naar de dichtstbijzijnde Best Buy in Marysville. Terug in het Sheraton hotel waren er inmiddels veel meer Nederlanders een biertje aan het drinken in de bar en besloten we gezamenlijk te gaan eten bij Sullivan’s. Een uitstekende keuze! Een knappe serveerster en heerlijk eten, wat wil je nog meer! Na het ontbijt bij Starbucks de volgende ochtend, stond er een volgend hoogtepunt op ons programma: een bezoek aan de Boeing fabrieken in Seattle. Na een filmpje over het bedrijf, werden we met een bus meegenomen naar één van de gebouwen waar de Boeing vliegtuigen worden gemaakt. Onderweg zagen we nog een vliegtuig een doorstart maken als onderdeel van een testvlucht. Het gebouw waar we naar toe gingen, is het grootste gebouw in volume ter wereld. Hier worden de 747, 777 en de nieuwste 787 vliegtuigen gemaakt. Het gebouw is ongelofelijk groot! Heel Disneyland past in dit gebouw en dan hou je nog ruimte over! Onder het gebouw liggen kilometers aan tunnels om je makkelijk onder het gebouw door te kunnen verplaatsen en om onderhoud te kunnen doen aan allerlei leidingen die er onder liggen. Tijdens de tour ga je vanuit deze tunnels met een lift naar het observation level waar je vanaf een flinke hoogte neerkijkt op de in aanbouw zijnde vliegtuigen. Er staan er heel wat en je staat zo hoog dat je je volledig verkijkt op de grootte van alles. Pas wanneer je Boeing medewerkers ziet lopen, kun je het in perspectief zien en realiseer je je hoe groot alles is. Onbeschrijfelijk!

Na deze indrukwekkende ervaring, rijden we een keer over de Microsoft campus heen om vervolgens een bezoekje te brengen aan Frys, een enorme elektronicawinkel waar je zo’n beetje alles kunt kopen wat een stekker heeft. Hierna gaan we nog naar Bellevue Square, een grote mall in Bellevue. Hier eten we ook een hapje bij Ristorante Luciano, maar dat was niet zo’n succes…

Dinsdag lopen we na ons ontbijt bij Starbucks even naar de beroemde Pike Place Market in Seattle om daarna nog even naar Starbucks te gaan, maar dan naar de eerste Starbucks winkel waarmee de hele keten wereldwijd is begonnen. Hierna hebben we afgesproken met Tjeerd Veninga, een Nederlander die al enige jaren voor Microsoft in Redmond werkt. Hij heeft voor ons een Tour de Tjeerd georganiseerd, oftewel een bezoek aan het Microsoft Visitor Center, de Company Store, The Commons (een volledig winkelcentrum waar medewerkers alles kunnen kopen wat ze dagelijks nodig hebben. Ook neemt Tjeerd ons nog mee naar het gebouw waar de Xbox ontwikkeld wordt.

Na dit leuke uitstapje gaan we naar de Northgate Mall, een groot winkelcentrum ten noorden van Seattle, waar we even heerlijk lunchen in de foodcourt. Na voor Alice een Acer Iconia A100 tablet gescoord te hebben bij de Best Buy, is collega Wim ook om: hij wil ook een Asus Eee Pad Transformer tablet hebben (die ik ook heb), maar helaas, de Best Buy bij de Northgate Mall heeft hem niet meer op voorraad. En dus moeten we terug naar de Best Buy in Marysville waar we wel slagen. Op de weg hier naartoe hebben we de Seattle Premium Outlets gezien en omdat we al gemerkt hebben dat merkkleding van oa. Tommy Hilfiger hier wel héél goedkoop is, gaan we hier ook nog even langs. We lijken wel een stelletje wijven met al dat shoppen… Maar ja, drie Tommy Hilfiger overhemden voor  € 100 is gewoon een koopje! Door al het shoppen, redden we het niet meer onze huurauto voor 19 uur terug te brengen bij Avis, en dus besluiten we die maar op het vliegveld in te leveren en daarvandaan de trein terug te pakken naar downtown Seattle. Nou, die treinrit duurt wel even, maar goed, rond 9 uur zijn we dan eindelijk weer terug. Nog even een broodje bij de Subway en dan zit deze dag er al weer op.

Woensdag is het dan echt tijd voor de eerste dag van de conferentie. Een hele goede eerste dag die we afsluiten met een diner door Microsoft Nederland georganiseerd bij P.F. Chang’s in het Seattle Westlake Centre, een chinees restaurant waar we heerlijk gegeten hebben. Donderdag gaan we tussen de middag even naar de 184 meter hoge Space Needle met de monorail. Het is die dag prachtig weer! Het is zo helder dat we de op bijna 100 kilometer afstand gelegen en ruim 4.000 meter hoge Mount Reinier kunnen zien! We nemen een ticket waar we ‘s-avonds nog een keer de Space Needle mee in kunnen zodat we Seattle by night nog een keer kunnen bewonderen.

Hierna bewonderen we andere dingen: de dames bij Cowgirls Inc. In deze gezellige kroeg, dansen de dames op de bar en op je tafel… En ze hebben geen dikke wollen truien aan! Maar het blijft Amerika, dus het is allemaal wel netjes hoor! Vrijdag is het alweer de laatste dag van de zeer geslaagde conferentie die we afsluiten met een heerlijk saiteh diner bij Triple Door, een bar in de kelder van de Wild Ginger en met hetzelfde heerlijke eten. Na nog een kop koffie bij de Starbucks in de Barnes & Noble vestiging en een biertje in de hotelbar, is het tijd ons bed op te zoeken. Zaterdag nemen we een taxi naar het vliegveld waar het in eerste instantie lijkt alsof we eerder vertrekken dan gepland. Maar helaas blijken de Delta medewerkers enige moeite te hebben met tellen van uitgegeven boarding passen… Want het toestel zit te vol. Er moeten vrijwilligers een plek opgeven en dat duurt natuurlijk even. Uiteindelijk blijkt toch iedereen weer mee te kunnen… Een geintje wat ons een uur vertraging oplevert. Maar bij het opstijgen worden we getrakteerd op een bijzonder mooi uitzicht op Seattle, de omliggende voorsteden en opnieuw zien we Mount Reinier duidelijk liggen.

Ook de vlucht zelf verloopt verder net zo onrustig als de start ervan. Behoorlijk wat turbulentie boven Canada en er blijkt iemand ernstig ziek te zijn en dus er word omgeroepen of er een dokter in het vliegtuig is. En even later of er iemand is die vloeiend Roemeens spreekt. Even zijn we bang dat er wel een tussenlanding gemaakt zal worden, maar gelukkig blijkt dat niet nodig. Uiteindelijk landen we zondagochtend een uur later dan gepland op Schiphol waar we verder tamelijk vlotjes weg kunnen naar onze wachtende familie. Het einde van een mooie week waarin we veel geleerd hebben én veel gezien en beleefd! Klik op één van de foto’s in dit artikel voor alle foto’s.

Benieuwd naar hoe een training met mij als docent er aan toe gaat? Info Support heeft een aantal sneak preview video’s gemaakt van een aantal van onze trainingen waardoor geïnteresseerden een beeld kunnen krijgen van hoe een training er bij ons aan toe gaat. Ook van één van de trainingen die ik geef is zo’n filmpje gemaakt. Klik maar op onderstaande afbeelding en je krijgt een idee!

Gisteren vierden we in Noordwijk het nieuwe jaar én 25 jaar Info Support. Het knalfeest vond plaats in Huis ter Duin in Noordwijk. Eigenlijk zouden we daar ook overnachten, maar daar ging het even mis. Door overboeking kregen wij een kamer in het Palace Hotel, tegenover Huis ter Duin. Een kleine teleurstelling en wat gedoe met waar de auto nu moest staan, maar uiteindelijk is ook het Palace Hotel een uitstekend hotel. Het feest begon om 18 uur met een drankje waarna om 19 uur de avond door een deel van het management werd geopend. Door het personeel was een bijzonder cadeau voor Toon Jansen, de directeur van Info Support, bij elkaar gespaard. Toon en zijn vrouw hebben een bijzondere band met de stichting Handen ineen voor Gambia, die zich inzet voor scholing van de allerarmsten in Gambia. Er werd een cheque overhandigd ter waarde van bijna € 10.000! Toon was duidelijk geraakt en vertelde met terechte trots over 25 jaar Info Support, de altijd zwarte cijfers, de constante groei en geen enkele reorganisatie. Hierna was het tijd voor eten. Een voortreffelijk buffet aan voorgerechten werd gevolgd door diverse warme gerechten en een overheerlijk toetjesbuffet. Ondertussen was het 22 uur geworden en moesten we allemaal onze jas aandoen voor een buitenactiviteit. Bij de deuren stonden mensen met oliebollen en warme glühwein waarmee we richting het strand liepen. Na even wachten werd daar een daverend vuurwerk van wel 10 minuten afgestoken! Een werkelijk prachtig vuurwerk wat je maar zelden ziet! Na dit knalmoment begon het feest pas echt. De muziek werd verzorgd door Boom! Boom! Shakes the Room! is hun slogan en dat deden ze! Met een heerlijke mix met veel muziek “uit mijn tijd” was het erg gezellig. In de hoeken van de zaal kon je ook nog een potje gokken en er zat een tekenaar waar je een cartoon van jou en/of je partner kon laten maken. Dat alles samen met een lekker biertje en een paar honderd gezellige collega’s, maakte deze feestavond tot een groot succes! Zodra ik meer foto’s heb, kun je ze hier verwachten!

Vanmorgen deed ik mee aan een fotoreportage voor de nieuwe training gids van Info Support. Dat gebeurde in Studio 236 bij Norbert Waalboer Fotografie in Utrecht. Samen met drie collega’s werden we in allerlei poses gefotografeerd. Het was weer een leuke ervaring, al hadden mijn foto’s best wat lager bij de grond gemaakt mogen worden… Binnenkort zal ik de hogere resolutie foto’s nog wel een keer posten. Voor onderstaande foto, gaat mijn dank uit naar collega Eric.

Voor de eerste keer in mijn leven ben ik in New Orleans, de stad die de bijnaam “The Big Easy” heeft. Deze bijnaam slaat op het feit dat hier alles een beetje makkelijker gaat dan elders. Een beetje “don’t worry, ga happy wezen”. Gisterenavond hebben we al het hart van de stad verkend. Het hart dat bekend staat als het “French Quarter” met Bourbon Street als hoofdader. De enige straat in de Verenigde Staten waar drank en seks in het openbaar getolereerd wordt. Voor ons Nederlanders stelt het allemaal niet zo veel voor. Tenslotte gedogen wij wel meer… En daarmee is voor ons Bourbon Street gewoon een drukke toeristische straat waar weinig jazz te bespeuren valt… Wel mensen die vanaf de vele balkons kralenkettingen naar beneden gooien. Eigenlijk horen de dames die ze opvangen dan “show me your tits” te doen, maar dat gebeurt niet echt.

Vandaag hebben we gebruikt om New Orleans te verkennen. We zijn begonnen met een gospel brunch in The House Of Blues. Eten zoveel als je kunt en een leuke gospel show. Hallelujah, praise the lord en jus say Yeah! Een stuk leuker dan luisteren naar een saaie dominee! Vanmiddag hebben we een city tour gemaakt. Ook leuk om te zien hoe New Orleans en de directe omgeving er uit ziet. Er zijn hier niet minder dan 430 films gemaakt en dat zie je terug. Er zijn hier heel wat Hollywood sterren die hier een tweede huis hebben. Het is wel duidelijk dat New Orleans een stad van tegenstellingen is. Miljonairs maar ook mensen die nog steeds te lijden hebben van de gevolgen van Katharina. De storm die 5 jaar geleden sommige delen van New Orleans tot ruim 3 meter onder water zette.

En vanavond zijn we toch weer geëindigd in Bourbon Street. Voor bier, nog meer bier, een hapje eten en … nog meer bier. Phew, nu eerst lekker slapen en morgen weer business in plaats van pleasure.

De komende week zit ik in New Orleans voor de Microsoft Business Intelligence Conference 2010. Mocht je mijn belevenissen daar op de voet willen volgen, volg mij dan via Twitter. Via http://twitter.com/hansgeurtsen zal ik iedereen die het interesseert zoveel mogelijk live informeren van alles wat daar in New Orleans gebeurt. Misschien een leuke manier om eens kennis te maken met Twitter. En als ik nog tijd over heb, zal ik natuurlijk ook hier nog wel eens een fotootje plaatsen van deze voor mij nog onbekende stad. Waar het weer in ieder geval wel OK is de komende week… Volop zon en tot 35 graden! See you later!

Zaterdag 24 april organiseert mijn werkgever Info Support een familiemiddag. Deze middag is bedoeld om familieleden en vrienden in een ontspannen setting nader kennis te laten maken met het bedrijf Info Support. Alle Business Units en Competence Centers zullen in speciaal ingerichte ruimtes meer vertellen over hun werkzaamheden, diensten en producten. Tevens zal er een rondleiding door het gebouw gegeven worden, waarbij o.a. de receptie, de kantoren en de spreekruimtes bezichtigd kunnen worden. Ook zullen er voorbeelden van projecten van Info Support te zien zijn. De middag wordt om 13.00 uur ingeluid met een hapje en een drankje.

Dus, familie en vrienden, mocht je een keer een kijkje willen nemen in de keuken van mijn innoverende werkgever, laat het mij zo snel mogelijk even weten. Dit is je kans. Grijp hem!

Vandaag vond voor het eerst in Nederland SQL Zaterdag plaats. Voor diegenen die dat niet weten, mijn werk heeft vooral met SQL Server te maken, een zeer uitgebreid database product van Microsoft. De vele gebruikers van dit product, komen regelmatig samen op bijeenkomsten van gebruikersgroepen. Dat gebeurt over de hele wereld met als hoogtepunt een jaarlijks congres in Seattle waar ik al een paar keer naar toe geweest ben. Maar ook in Nederland is zo ongeveer één keer per twee maanden een avondsessie waarin één onderwerp behandeld wordt wat ons bezig houdt. Meestal komen er zo’n 30 – 60 mensen op dergelijke avonden af. In navolging van met name Engeland werd gisteren voor het eerst in Nederland een congres van een hele dag georganiseerd: SQL Zaterdag. Mijn werkgever Info Support was hoofdsponsor van het congres en bood de benodigde ruimte aan. Wij hebben een conferentiezaal waarin we ruim 200 mensen kwijt kunnen. Die zaal kan weer in drieën worden gesplitst zodat je meerdere lezingen tegelijk kunt geven. Die 200 stoelen waren bijna allemaal nodig want deze eerste SQL Zaterdag was een groot succes. We hadden iets meer dan 200 aanmeldingen waarvan uiteindelijk 85% ook echt kwam (altijd afwachten natuurlijk met een gratis congres op zaterdag). Ik heb zelf ook een steentje bijgedragen door voor zo’n 120 deelnemers een presentatie te geven over de nieuwe mogelijkheden van SQL Server 2008 R2. Daarvoor ben ik begin januari naar Microsoft in Redmond geweest en in mei komt deze nieuwste versie van SQL Server uit voor klanten. Na de gebruikelijke zenuwen aan het begin van zo’n presentatie voor een groot publiek, liep het verder geloof ik wel goed. Ik kreeg veel positieve reacties op mijn verhaal. Het was een leuke dag, goed georganiseerd en chapeau voor alle collega’s van Info Support die deze dag uitstekend lieten verlopen! Een mooi visitekaartje!

Tijdens het voorbereiden van een cursus, kwam ik de tekst tegen “Think of this lesson as Data Analysis Expressions (DAX) 101”. Ik werd meteen gefascineerd door dat getal ‘101’. Even Googlen en ik kwam ruim 400 miljoen pagina’s tegen met dat getal er in. ASP 101, Judaism 101, Internet 101, Islam 101, … Allemaal web sites die iets op introductie niveau uitleggen. Maar waarom dan dat getal 101? De New Oxford American Dictionary geeft het antwoord:

"101" is an adjective, describing a course of education, either imagined or real, in basic knowledge. For example "stuff that you should learn in Anatomy 101"

In mijn geval is Data Analysis Expressions (DAX) 101 dus ‘een introductie op Data Analysis Expressions’. Het getal 101 wordt vooral door Amerikaanse Universiteiten gebruikt in het nummeren van cursussen. Cursussen in de reeks die begint met 100, zijn introductie cursussen over een bepaald onderwerp. De eerste daarvan is de introductie op de introductie en krijgt het eerste nummer binnen de 100 reeks: 101. Weer wat geleerd…!

Een klein weekje Seattle zit er weer op. Na een weer enigszins turbulente maar verder goed verlopen terugvlucht zonder noemenswaardige vertraging (we gingen zelfs vroeger dan gepland weg in Seattle) en een paar uurtjes slaap gisterenmorgen na thuiskomst, tot nu toe zonder jet lag verschijnselen. Het was een leuke en nuttige week waarin we weer heel wat geleerd hebben. Terug in Nederland, is het wel weer een beetje koud… In Seattle was het steeds zo’n 11 – 14 graden, hier is het een stukje kouder. Gisterenavond voelde ik mij met al die regen wel weer ‘thuis’, want daar heb ik genoeg van gezien de afgelopen week. Later veranderde de regen weer in sneeuw en toen ik rond elf uur Semmy uitliet, deden we dat in alweer een lekker vers pak sneeuw. Maar hadden de enthousiastelingen het vorige week nog over een mogelijke Elfstedentocht, ik denk dat die plannen met de dooi van vandaag nog maar even in de kast moeten…

Vandaag begon de SQL Server 2008 R2 Train The Trainer training waarvoor ik deze week in Seattle ben. Vanaf 8:30 werden we verwacht in het Platform Adoption Center, Building 20 op de Microsoft Campus in Redmond. Gelukkig was ik daar een paar jaar geleden ook al eens geweest, dus ik wist nog wel een beetje waar dat gebouw stond. Al stuurde TomTom mij ook feilloos naar de goede plek. Rekening houdend met drukte in de ochtendspits, was ik dan ook keurig op tijd, eigenlijk zelfs een beetje te vroeg. Gelukkig was de deur al open en stond het prima verzorgde ontbijt al klaar. De training zelf is best goed. Veel nieuwe dingen gezien en daarvoor zijn we tenslotte de halve wereld rondgereisd. Morgen staat nog een uitje rond lunchtijd op het programma naar de Microsoft Company Store en morgenavond is er een diner waarbij ook de grote namen uit het SQL Server team aanwezig zullen zijn. Leuk dus!

Quote uit Sleepless in Seattle (de romantische film uit 1993 met Meg Ryan en Tom Hanks die zich in Seattle afspeelt): “It rains nine months a year in Seattle”. En het lijkt te kloppen. Toen de weerman vanmorgen het weer voorlas was het vandaag regen, morgen regen, overmorgen regen… pas op donderdag wordt er beter weer verwacht. Eigenlijk had ik vandaag nog wel wat van de omgeving willen verkennen nu ik nog een dagje vrij had én een auto tot mijn beschikking heb. Maar ik ben maar gewoon in mijn hotel gebleven en heb wat gewerkt. Aan het eind van de middag ben ik wel even wezen sporten in het geweldige fitness centrum op de 35e etage van de andere toren van het hotel. Regen of geen regen, het uitzicht is daar onder het sporten bijzonder mooi! Daarna ben ik nog naar de Northgate Mall geweest waar je een zogenaamd food court  hebt. Allemaal diverse fast food ketens waarna je je eten op het centrale terras op kunt eten. Ik wist dat daar een goede Japanner zat met lekkere teriyaki. En hij zat er nog steeds en de teriyaki is nog steeds lekker!

Het was al weer zo lang geleden, dus het werd weer eens tijd voor een bezoek aan Seattle. Ik ben de tel kwijt; voor de zesde keer? Dit keer voor een SQL Server 2008 R2 Train The Trainer bij Microsoft die dinsdag begint. Vanmorgen al om 6 uur opgestaan, want het weer was toch wel slecht en de vlucht die vroeger altijd tegen 13 uur vertrok, vertrekt nu om 10:50. Gelukkig was de weg goed te rijden en tussen 7 en 8 is het op een zondagmorgen nog niet zo druk op de weg. We waren dan ook tegen 8:15 op Schiphol. Maar goed ook, want op dit vroege tijdstip was het al érg druk bij de balies waar je je bagage in moet checken. Na samen met Jacqueline, Alice en Ivo nog even koffie gedronken te hebben met wat lekkers erbij, ben ik richting gate gegaan. Dat had ik nog wel iets later kunnen doen. Want na het incident met de Nigeriaan die op 1e Kerstdag met een bom in zijn onderbroek vanaf Schiphol vertrok, zijn de veiligheidscontroles natuurlijk flink opgevoerd. Nog geen bodyscan, maar bijna iedereen wordt wel grondig gefouilleerd. Vooral daardoor liepen we al 1,5 uur vertraging op. En dat was het nog niet; door het winterse weer, moesten we eerst via het “de-icing platform”. Nou ja, ook weer meegemaakt. Uiteindelijk stegen we tegen 12:50 op, toch net iets eerder dan tot nu toe gebruikelijk. De vlucht verliep prima, hier en daar een stukje turbulentie maar niet zo heel erg. De Rocky Mountains zagen er prachtig uit, het is hier erg helder. Ook erg warm trouwens. Na alle winterkou van de laatste weken, voelt 10 graden bijna lenteachtig aan. Ik heb deze week de beschikking over een huurauto. Eén of andere Chevrolet en ik heb in jaren niet in zo’n kale auto gereden. Verkeerde ik altijd in de veronderstelling dat juist Amerikaanse auto’s altijd over bepaalde extra’s beschikken die zo langzaamaan ook bij ons standaard zijn geworden, deze heeft géén elektrische ramen, géén centrale vergrendeling en al helemaal geen afstandsbediening, géén elektrisch verstelbare spiegels… nou ja, eigenlijk alleen wielen en een stuur… En natuurlijk is het wel een automaat. En hij rijdt, en dat is natuurlijk wel lekker om morgen bijvoorbeeld weer eens wat van de omgeving te bekijken. Het hotel maakt alles weer goed, want ik heb een supergrote en comfortabele kamer op de 25e verdieping van het Sheraton hotel in Downtown Seattle. En natuurlijk heb ik net ook al mijn eerste White Chocolate Mocha bij Starbucks gescoord. Maar ja, mijn computerklokje geeft 3:55 aan maar ik moet nog even volhouden. Als ik straks 24 uur op ben is het voor mij op zijn vroegst tijd om naar bed te gaan. En dan staan jullie al weer bijna op… Fijne dag alvast en groeten vanuit Seattle!

Hoewel ik morgen nog een dagje moet werken (nou ja, rommel opruimen en mijn laptop schoonmaken en zo), nam ik vandaag alvast een beetje afscheid van MoreInfo en een aantal collega’s. Ter gelegenheid daarvan had Erik ons uitgenodigd voor een lunch bij De Colonie in Houten. Veel collega’s waren present en het werd een smakelijke lunch. Terug op kantoor sprak Erik nog een formeel woord en gaf mij een bijzondere fles cognac. Een 18 jaar oude Napoleon cognac uit het Petite Champagne district van het huis Château Montifaud. Ik heb hem ondertussen even geproefd en hij is heerlijk. Die zullen we bewaren voor bijzondere momenten en daarbij nog eens terugdenken aan bijzondere momenten bij MoreInfo! Alle bijna ex-collega’s wens ik veel succes in de spannende toekomst die MoreInfo tegemoet gaat!

De partner van een collega noemde het mijn “laatste avondmaal”. Ik hoop niet dat het zó erg is, maar het was wel het laatste kerstdiner met de collega’s van MoreInfo. Het 11e kerstdiner van MoreInfo en het 10e bij Het Kalkoentje. En zoals gebruikelijk weer een heerlijk diner met vele gangen en bijna zoveel soorten wijn. Tja, dat zal ik toch echt wel missen…!

Met dank aan Niels voor de foto. Meer foto’s vind je op zijn site.

In het voorjaar van 1999 vroeg Erik mij of ik er wel eens over had gedacht voor mij zelf te beginnen. Hij in ieder geval wel en na enig twijfelen of ik als ondernemer met hem in zee zou gaan, koos ik ervoor als eerste werknemer bij hem in dienst te treden. Vandaag precies 10 jaar geleden. In twee kleine kamers in een verzamelpand aan de Standerdmolen in Houten begonnen we met MoreInfo. Sterker nog, eigenlijk begon ik… want Erik kon pas per 1 december weg bij Seagate Software waar we toen samen werkten. Samen meubels halen in een overbeladen Nissan Primera bij de Ikea in Amsterdam Zuidoost en niet kunnen pinnen… Het champagnerondje dat we rond Kerst langs onze klanten maakten. Het waren leuke pionierstijden. Vanmiddag staan we, bij Erik en Shirani thuis, met z’n achttienen (plus aanhang), want zo groot is de club inmiddels geworden, stil bij het 10-jarig bestaan. En hoewel ik er nu definitief een punt achter ga zetten, wens ik MoreInfo, Erik en Shirani en al die andere medewerkers van het jarige bedrijf nog héél veel mooie jaren toe!

Ik lijk wel een stuiterbal. Van MoreInfo naar Info Support … en weer terug naar MoreInfo … en nu weer terug naar Info Support… Is het omdat ik altijd al wel gecharmeerd ben van die stuiterballen in een flipperkast? Of zou het een vorm van midlife crisis zijn… Gegeven is dat ik het in mijn nieuwe baan bij het oude MoreInfo niet naar mijn zin heb. Ik creëer naar eigen gevoel te weinig waarde en na ruim een jaar bij het grotere Info Support gewerkt te hebben merk ik dat MoreInfo niet de kant op gaat waar ik in mee wil gaan. En dus terug naar Info Support. Een bedrijf wat nieuwe technologie als uitgangspunt heeft waar ik mij beter bij voel. Terug naar een vak waarvan ik niet zeker weet of ik het over tien jaar nog steeds wil doen maar waar ik volgens velen wel goed in ben en waarvan de gecreëerde waarde eenvoudig meetbaar is. En waarin ik in de gelegenheid ben mij te verdiepen in de nieuwste technologie zonder dat daar een business case voor moet zijn. Vaarwel MoreInfo, hello Info Support! Startdatum: 1 januari 2010. Goed nieuwjaar!

Vanavond namen we afscheid van collega Paul (links op de foto). Helaas werd zijn contract niet verlengd omdat er te weinig vraag was naar de diensten van hem. Jammer, want  ik heb Paul als een prettige collega ervaren! Ter afscheid hadden we een etentje bij Restaurant Rodaen in Bunnik. Een gezellig en erg lekker etentje. Paul, ik hoop echt dat je snel een leuke nieuwe baan vindt!

Op ons kantoor hebben we flexplekken. Voor de leek: je hebt geen vaste werkplek, maar als je binnenkomt, kies je gewoon een vrij bureau. Flexibel kiezen van een werkplek dus. Sommige collega’s zijn daar inmiddels zo aan gewend geraakt, dat ze wel héél flexibel worden. Toen ik gisteren bij kantoor kwam, zat collega Henny op onderstaande flexplek… Tja, dat krijg je wanneer je geen sleutel van het pand hebt en als eerste aanwezig bent…

Werkend bij een bedrijf waar gewoon geld verdiend moet worden, moest ik ook vanmorgen weer de weg op. En dat vind ik nooit erg, want van ochtendspits is tussen kerst en nieuwjaar nauwelijks sprake. Knooppunt Lunetten lag er vanmorgen tegen 8:45 bijna verlaten bij… Maandag sta ik hier waarschijnlijk weer bumper aan bumper. Waarom kan het niet elke dag kerst zijn?

Na een jaartje afwezigheid, was het vanavond weer smullen voor ons met het traditionele kerstdiner van MoreInfo in Restaurant ‘t Kalkoentje in Rhenen (eigenlijk was dat de reden dat ik weer terug wilde… ). Ik weet nog goed dat we daar 9 jaar geleden voor het eerst met z’n vieren zaten; nu waren het er 6 keer zoveel! En dan ontbraken er nog een paar. Dat heb je goed gedaan, Erik! Het was weer als van ouds erg gezellig, er werd veel gelachen en het eten was weer verrukkelijk. Wat het precies allemaal was, weet ik al niet meer, maar het hoofdgerecht was een jong hertje. Tja, dat is misschien zielig, maar het beestje was toch al dood… Dus hebben we hem maar opgegeten en hij was erg lekker! Op de site van Niels vind je meer foto’s van deze geslaagde avond. Erik, nogmaals bedankt, wij hebben erg genoten!

In het kader van het verbeteren van de collegiale betrekkingen, had Henny ons vanavond uitgenodigd voor een barbecue en een potje racen. Henny heeft een Playstation 3 met Grand Turismo 5, een flinke full HD breedbeeld TV en een echt kuipstoeltje met uitstekend stuur en pedalen. Met uitzondering van Maarten, vonden wij deze setup toch wel heel erg realistisch! Of die collegiale betrekkingen er beter op zijn geworden, is maar de vraag… Het was een aardige strijd om de beste tijd! Die was geheel naar verwachting weggelegd voor Jaap, die met veel hulp van Henny en zijn zoon Wessel Henny’s beste tijd verpulverde (nou ja, het waren maar een paar tienden van een seconde!). Henny en Wessel zetten vervolgens de tweede en derde tijd neer. Daarna kwam ik, zei de gek. En dat vond ik toch wel leuk (sorry Niels…). En tja, speciaal voor Maarten moeten we dit nog maar een keertje doen. En als die niet mee wil doen, ik wel hoor! O ja, die barbecue was geen grapje. Henny had de barbecue buiten neergezet en bleek niet alleen een ware racekampioen. Henny, bedankt voor een leuke avond! Op de foto Jaap in actie. Op de site van Niels kun je nog meer foto’s vinden.

Vanmiddag had ik een afspraak op het hoofdkantoor van Microsoft op Schiphol. Sinds dit voorjaar zit Microsoft echt op de luchthaven, op loopafstand van de vertrek- en aankomsthallen. Het nieuwe kantoor is helemaal opgezet rond het thema "Het Nieuwe Werken". Dat wil zeggen dat Microsoft medewerkers niet standaard van 9 tot 5 op kantoor zijn, maar werken wanneer ze willen, waar ze willen. Er wordt dan ook verondersteld dat er  veel thuis gewerkt wordt en dat het kantoor hoofdzakelijk gebruikt wordt om elkaar te ontmoeten. Dat ontmoeten gebeurt dan in een bijzonder ontspannen en gevarieerde omgeving. Ik ben vandaag alleen op de voor partners toegankelijke eerste verdieping geweest waar een koffiecorner is met heerlijke koffie, volgens Microsoft één van de beste bedrijfsrestaurants van Nederland en heel veel vergaderplekken. Strakke vergaderkamers zoals we die meestal bij bedrijven zien, maar ook hele informele met luie banken, ideaal voor een goede brainstormsessie. Alle ruimtes zijn voorzien van een groot flatscreen en de round table, een hypermoderne webcam waarmee vergaderen met mensen op afstand echt goed werkt. Maar er zijn ook heel veel niet afgesloten vergaderplekken waar je gewoon kan zitten werken of even praten. Er is zelfs een relax kamertje met een ligstoel en gordijnen er omheen wanneer je even een power nap wilt doen… Het ziet er allemaal toppie uit en wat mij betreft mag deze manier van werken snel overal doorgevoerd worden!

Toen we deze week tijdens een pauze even naar buiten liepen, keken we op tegen een enorme wolkenkrabber die naast ons hotel staat. Het blijkt de 230 meter hoge Two Union Square toren te zijn. De wolkenkrabber telt 56 verdiepingen. Op de foto zie je rechts van de wolkenkrabber nog net een stukje van het hotel waar ik in zit. Dit gebouw heeft 25 verdiepingen, waarvan ik op de 22e zit. En dat is voor onze begrippen al een flink gebouw… Overigens is de Two Union Square toren nog niet de hoogste wolkenkrabber in Seattle. Er is er nog eentje van 235 meter hoog en de hoogste is 286 meter hoog. En die staat dan weer op de 19e plaats van hoogste gebouwen in Amerika. De hoogste wolkenkrabber in Amerika staat in Chicago en is 442 meter hoog.

We hebben deze week trouwens nog niet één avond slecht gegeten. Gisteren was weer zo’n toppertje: The Capital Grille. Hier hebben we weer heerlijk steak gegeten en ook mijn voorgerecht met inktvisringen was super! Voor het slapen gaan nog een cognacje op met Bas en daarna goed geslapen joh! 

In het Sheraton hotel waar ik verblijf in downtown Seattle staan in de lobby een paar erg leuke speeltjes: de toekomstige computers zoals Microsoft die ziet, de Surface Table. Dit zijn eigenlijk reusachtige iPhones met een scherm ingebouwd in een tafel met de grootte van een flinke TV. Daar ga je dan aanzitten en vervolgens kun je gewoon met je vingers daar allerlei dingen mee doen. Erg gaaf! Ik heb er een filmpje van gemaakt en op Youtube gezet. Wij hebben vanavond met de Surface Table ons restaurant mee opgezocht, al wisten we al wel waar die zat. Vanavond was het weer steak eten bij het beste steak restaurant in Seattle: Mortons. En de steak was weer heerlijk! Op mijn zakelijke blog kun je trouwens ook volgen wat ik overdag zoal opsteek.

Ik heb vanacht best lekker geslapen in de uitstekende luxe kamer van het Sheraton hotel in Seattle. Daarna hebben we onze eerste dag op de PASS Summit doorgebracht. Best een pittige dag over een pittig onderwerp, maar wel heel leerzaam. En toen moesten we weer een goed restaurant vinden. Even Googlen op “beste restaurant Seattle” bracht ons op een site met Best Overall Restaurant en omdat we verder geen zin hadden na te denken, hebben we daar maar gewoon de eerste van gepakt: Assagio Ristorante op de hoek van 4th en Virginia. Een Italiaans restaurant met een uitstekende kaart, voortreffelijk eten, heerlijke koffie en heel vriendelijk personeel. En sorry Jacq, maar Bakkeren doe ik volgende week wel weer… De Tiramisu was te lekker om te laten staan…

Voor de vierde keer in ik geloof twee jaar zit ik weer in Seattle. Dit keer voor de conferentie van de SQL Server gebruikersgroep (PASS). De vlucht verliep dit keer rustig, het weer was goed. Boven de Rocky Mountains was het zelfs erg mooi met al die besneeuwde bergtoppen en ook boven Seattle heb ik nog niet eerder zo’n mooi uitzicht gehad! Jammer dat ik geen fototoestel bij de hand had. Ik verblijf samen met een ex-collega van Info Support in het Sheraton hotel wat na de laatste keer dat ik hier was duidelijk een verbouwing heeft ondergaan. Het is erg mooi geworden! Samen met die ex-collega ben ik net al wezen eten bij een Azisch restaurant. Het was even zoeken; ik had er al eerder gegeten en wist ongeveer waar het zat. Nu niet meer vergeten: wil je lekker Azisch eten in downtown Seattle, moet je naar Wild Ginger op 1401 3rd Avenue.

Nog maar net opnieuw begonnen bij MoreInfo, hadden we vandaag al een strategiesessie. Het was een erg leuke dag gefaciliteerd door De M Factor in Soest. Naast een presentatie van de missie, visie en strategie van een kerngroep binnen MoreInfo die daar de laatste maanden samen met De M Factor mee bezig zijn geweest, zaten er in het programma ook enkele trainingelementen die ons de komende tijd moeten helpen de gekozen strategie te verwezenlijken. Aardig uitgangspunt hierbij was: de moeilijkst te managen persoon ben jezelf. Om te illustreren dat je vaak veel meer kunt dan je zelf denkt, moesten we aan het eind van de dag nog een stevige plank doormidden slaan. Je denkt “dat lukt me nooit”, maar toch lukte het iedereen. Een persoonlijke overwinning!

Vandaag stond er een personeelsuitje met de collega’s van Jacqueline op het programma. Om half elf verzamelden we in het nieuwe huis van Adrie. Na koffie, groepsfoto’s en een broodje, gingen we naar Zoetermeer, naar de enige echte curlingbaan in ons land. We kregen eerst een instructie over de spelregels, die veel op die van Jeu de Boules lijken, en daarna mochten we de gebobbelde ijsbaan op. Om je schoenen moeten een soort hoesjes. Om één schoen gaat een superglad hoesje, om de andere een ruwe. Mij was die gladde véél te glad, dus ik heb mij met twee ruwe hoesjes op het ijs begeven. Dan kun je niet sliden, maar moet je met een stok de steen wegduwen. Het is een leuk, tachtisch spelletje wat je niet zo maar even doet! We sloten de dag af met een etentje in De Holle Boom. Klik op onderstaande foto voor meer foto’s van deze leuke dag. Met dank aan Chris voor het maken van de foto’s!

Klik op de foto voor alle foto’s